okno


okno
n III, Ms. \oknonie; lm D. okien
1. «otwór w ścianie (budynku, pojazdu itp.), w którym osadzona jest oszklona rama, służący do doprowadzania światła, zwykle także umożliwiający wentylację; potocznie niekiedy o szybie wprawionej w ramę okalającą ten otwór»

Okno balkonowe, kuchenne.

Okno narożne, szczytowe.

Okno wystawowe.

Okno pokoju, wagonu.

Okno od ulicy, od podwórza.

Framuga, parapet, rama, skrzydło okna.

Otworzyć, przymknąć, zamknąć okno.

Uchylić okna.

Wstawić, wyjąć okna.

Stłuc, wybić, zbić okno.

Umyć okno.

Patrzeć, wyglądać oknem, przez okno, z okna.

Siedzieć, stać przy oknie, w oknie.

Wychylić się przez okno, z okna, za okno.

Wyskoczyć oknem, przez okno.

Zaglądać do okna, w okno, przez okno.

Okno wychodzi na park, na ulicę.

∆ Okno podwójne, dubeltowe «okno składające się z dwóch obsadzonych równolegle skrzydeł, z których jedno można wyjąć na lato»
∆ Okno szwedzkie, zespolone «okno podwójne, którego skrzydła wewnętrzne i zewnętrzne połączone są śrubami i otwierają się do wnętrza»
∆ Okno weneckie «duże okno podzielone pionowo na trzy części»
∆ Ślepe okno «dekoracyjna wnęka w murze imitująca okno»
geol. Okno tektoniczne «fragment podłoża odkryty przez erozję spod nasuniętych warstw skalnych»
◊ Okno na świat «to, co umożliwia kontakt ze światem, zwykle o porcie»
◊ Wyrzucać pieniądze za okno «lekkomyślnie wydawać pieniądze»
pot. Cisnąć się, pchać się, włazić drzwiami i oknami «przedostawać się, wciskać się, wdzierać się ze wszystkich stron, pchać się licznie, tłumnie»
2. «oszklona rama stanowiąca górną część inspektu»
3. górn. «otwór wentylacyjny przebity w ścianie węglowej między wyrobiskami»
4. łow. «otwór nory zwierząt leśnych, np. borsuka, lisa»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • okno — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n I, Mc. oknonie; lm D. okien {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} otwór w ścianie jakiegoś pomieszczenia doprowadzający światło i powietrze do wnętrza i umożliwiający zobaczenie tego, co jest… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okno — òkno sr <G mn ȍkānā/óknā> DEFINICIJA 1. vertikalan otvor, jama u rudniku 2. a. prozor b. prozorsko krilo 3. [i] (+ potenc.)[/i] otvor koji omogućuje pogled, npr. okrugao prozor ili prozorčić u koritu broda ETIMOLOGIJA prasl. *okъno (rus.… …   Hrvatski jezični portal

  • Okno — Okno, Höhle bei Demenova im Liptauer Comitat (Ungarn) …   Pierer's Universal-Lexikon

  • ôkno — a s, mn. tudi ókna (ó) 1. odprtina v steni stavbe, prevoznega sredstva, narejena zaradi svetlobe, zračenja: soba ima tri okna; narediti okno v steni; zabiti okno z deskami; zazidati okno; postaviti cvetlice na okno; gledati, nagniti se, skočiti… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • Okno — 38.28169.225 Koordinaten: 38° 16′ 52″ N, 69° 13′ 30″ O …   Deutsch Wikipedia

  • Oknö — Vorlage:Infobox Insel/Wartung/Bild fehltVorlage:Infobox Insel/Wartung/Höhe fehlt Oknö Gewässer Ostsee Geographische Lage …   Deutsch Wikipedia

  • okno — 1. Okno na świat «to, co umożliwia kontakt ze światem, poszerza czyjąś wiedzę o świecie, dostarcza informacji»: W okresie międzywojennym, kiedy mieliśmy tylko niewielki pas wybrzeża z Gdynią, mówiono, że jest to polskie „okno na świat”. Jestem… …   Słownik frazeologiczny

  • òkno — òkn|o sr 〈G mn ȍkānā/óknā〉 1. {{001f}}vertikalan otvor, jama u rudniku 2. {{001f}}a. {{001f}}prozor [»Ja nisam borac bijednika sa ∼a prvog kata.« J. Polić Kamov] b. {{001f}}prozorsko krilo 3. {{001f}}(+ potenc.) otvor koji omogućuje pogled, npr …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • Okno (Russian magazine) — Okno Logo by Christine Zeytounian Belous Editor Anatoly Kudryavitsky Frequency Online publication First issue 1923/2007 Language …   Wikipedia

  • Okno, West Pomeranian Voivodeship — Okno   Settlement   …   Wikipedia