opór


opór
m IV, D. oporu, Ms. oporze; lm M. opory
1. zwykle blm «przeciwstawianie się, opieranie się cudzej woli, przemocy»

Bezsilny, czynny, daremny, rozpaczliwy, słaby, zacięty opór.

Stawiać, napotykać, przełamać opór.

Bez oporu (pójść, poddać się komuś, czemuś, przyjąć coś, zgodzić się na coś).

∆ Ruch oporu «zorganizowana konspiracyjna działalność, także walka zbrojna prowadzona przez oddziały partyzanckie w czasie II wojny światowej przeciw okupantowi hitlerowskiemu»
2. częściej w lm «przeszkody, trudności natury psychicznej»

Przełamać, przezwyciężyć (czyjeś, swoje) opory.

Mieć opory w stosunku do czegoś.

Spotkać się z oporami z czyjejś strony.

Coś budzi w kimś opory.

◊ (Iść) po linii najmniejszego oporu «wybierać najłatwiejszy, choć nie najskuteczniejszy sposób działania»
3. fiz. «siła bierna, występująca przy wprawianiu ciał w ruch albo wywołana ruchem tych ciał i skierowana przeciwnie do kierunku ruchu»

Pokonać opór wiatru, powietrza.

∆ Opór ośrodka «siła przeciwstawiająca się ruchowi ciała stałego w ośrodku płynnym, zależna od kształtu ciała, prędkości ruchu i właściwości ośrodka»
∆ Opór aerodynamiczny «opór powietrza powstający przy ruchu dowolnego ciała i skierowany przeciwnie do kierunku tego ruchu»
∆ Opór elektryczny «właściwość ciała powodująca przeciwstawianie się przepływowi prądu elektrycznego»
4. sport. «kątowe ustawienie nart względem siebie i względem kierunku jazdy, powstające przez zbliżenie ku sobie dziobów, a rozsunięcie piętek»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • opor — opor·to; …   English syllables

  • opór — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. oporu, Mc. oporze, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} nieuleganie, niepoddawanie się, przeciwstawianie się jakiejś sile; oporność, odporność na jakieś działanie; wytrzymałość :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • opor — opór, opoáre, s.n. (reg.) 1. parte a osiei mai aproape de roată. 2. rezistenţă, împotrivire. 3. (fig.) încurcătură. Trimis de blaurb, 13.09.2007. Sursa: DAR  opór (opoáre), s.n. – Umărul osiei de car. bg. opora, sb., pol …   Dicționar Român

  • opor — a ela opunha à astúcia do irmão uma grande perspicácia. opor se a a audácia opõe se à timidez …   Dicionario dos verbos portugueses

  • opor — |ô| v. tr. 1. Elevar contra. 2. Pôr em frente. 3. Pôr do outro lado. 4. Colocar como obstáculo. 5. Pôr (para formar contraste). 6. Objetar. • v. pron. 7. Impedir, obstar. 8. Ser contrário. 9. Ser concorrente; ir a concurso (ex.: não preenche os… …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • opor — ȍpor prid. <odr. ī> DEFINICIJA 1. koji ima takav okus da steže usta, pomalo gorak i pomalo kiseo, trpak (okus nekih crnih vina) 2. pren. koji je oštar; neugodan, grub [opora stvarnost] ETIMOLOGIJA o (b) + *porъ: grub, v. doprijeti …   Hrvatski jezični portal

  • opór — 1. Bierny opór «opór polegający na braku współpracy, na nieuczestniczeniu w czymś na znak niezgody na coś i na niestosowaniu środków przemocy»: Przez długie miesiące unikał uczestnictwa w zbrojnych akcjach, odpowiadając na rozkazy biernym oporem …   Słownik frazeologiczny

  • OPOR — ICAO Airportcode f. Ormara Airport / Air Base (Pakistan) …   Acronyms

  • OPOR — ICAO Airportcode f. Ormara Airport / Air Base ( Pakistan) …   Acronyms von A bis Z

  • opor — (G). Autumn …   Dictionary of word roots and combining forms