bezlitośnie


bezlitośnie
\bezlitośnieej
przysłów. od bezlitosny

Bezlitośnie pastwić się nad kimś.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • bezlitośnie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. bezlitosny: Bezlitośnie postępował ze swoim ojcem. Bezlitośnie wytykać komuś błędy. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • garbować — przestarz. Garbować komuś skórę «bić kogoś bezlitośnie»: (...) usłyszałem (...) rozpaczliwe wycie na podwórzu. To chłopcy stajenni garbowali solidarnie skórę Jankowi za jego pomysły. J. Strzemię Janowski, Karmazyny …   Słownik frazeologiczny

  • godzina — 1. Czarna godzina a) «okres największych trudności, nieszczęść, kłopotów, zwłaszcza materialnych»: Wpłacam pieniądze do banku, odkładam na czarną godzinę. Viva 18/2000. b) «ostatnie chwile, dni przed śmiercią własną lub kogoś bliskiego»: (...)… …   Słownik frazeologiczny

  • zająknąć się — Nie zająknąć się o czymś; ani się zająknąć o czymś «nie wspomnieć o czymś ani słowa, przemilczeć coś»: Dzięki niezależnej prasie do wiadomości publicznej dotarło wiele istotnych faktów i obserwacji – które w prasie katolickiej bezlitośnie tępiła… …   Słownik frazeologiczny

  • bezpardonowo — «bezwzględnie, bezlitośnie; bez pardonu» Walczyć bezpardonowo …   Słownik języka polskiego

  • mordować — ndk IV, mordowaćduję, mordowaćdujesz, mordowaćduj, mordowaćował, mordowaćowany 1. «dokonywać morderstw, zabijać ludzi, rzadziej: niepotrzebnie zabijać zwierzęta; zabijać okrutnie, męcząc» Mordować z zimną krwią, z premedytacją. Napadali,… …   Słownik języka polskiego

  • okrutnie — okrutnieej 1. «w sposób okrutny; srogo, bezlitośnie» Traktować kogoś okrutnie. Obejść się okrutnie z kimś. 2. przestarz. «bardzo, niezmiernie; ogromnie, wielce» Lubić się okrutnie …   Słownik języka polskiego

  • podobijać — dk I, podobijaćam, podobijaćasz, podobijaćają, podobijaćaj, podobijaćał, podobijaćany 1. «dobić kolejno umierających, rannych, ranne zwierzęta» Bezlitośnie podobijali rannych. Myśliwi podobijali kaczki. 2. «wbić wiele czegoś głęboko, do końca,… …   Słownik języka polskiego

  • wykpić — dk VIa, wykpićkpię, wykpićkpisz, wykpićkpij, wykpićkpił, wykpićkpiony wykpiwać ndk I, wykpićam, wykpićasz, wykpićają, wykpićaj, wykpićał, wykpićany «kpiąc skrytykować, ośmieszyć kogoś lub coś; wydrwić, wyszydzić, wyśmiać» Wykpić kogoś bezlitośnie …   Słownik języka polskiego

  • zakpić — dk VIa, zakpićkpię, zakpićkpisz, zakpićkpij, zakpićkpił «zażartować z kogoś w przykry sposób, zadrwić z kogoś; oszukawszy ośmieszyć kogoś, wywieść w pole» Zakpić z kogoś bezlitośnie. Zrozumiał, że z niego zakpiono …   Słownik języka polskiego