osłupienie


osłupienie
n I
1. rzecz. od osłupieć.
2. «zaskoczenie, oszołomienie, zdumienie»

Śmiała propozycja wprawiła ją w osłupienie.

Twarz jego wyrażała osłupienie.

3. med. psych. «stan całkowitego lub częściowego zahamowania wszystkich czynności psychicznych, przy ograniczeniu i spowolnieniu ruchów; występuje w różnych chorobach psychicznych»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • osłupienie — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}od cz. osłupieć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} bezruch, bezwład : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wpaść w osłupienie.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • osłupienie — Nie móc wyjść z osłupienia zob. wyjść 6 …   Słownik frazeologiczny

  • drętwica — ż II, DCMs. drętwicacy, blm med. → osłupienie ∆ Drętwica karku «sztywność karku, charakterystyczny objaw występujący w przebiegu nagminnego zapalenia opon mózgowych; także choroba, w której występuje ten objaw» …   Słownik języka polskiego

  • epatować — ndk IV, epatowaćtuję, epatowaćtujesz, epatowaćtuj, epatowaćował, epatowaćowany książk. «wywoływać wielkie wrażenie; wprawiać w podziw, w osłupienie; oszałamiać, zadziwiać, zdumiewać» Epatować widzów wspaniałą grą. Miasto epatowało… …   Słownik języka polskiego

  • katatoniczny — przym. od katatonia Osłupienie, podniecenie katatoniczne …   Słownik języka polskiego

  • ogłupienie — n I 1. rzecz. od ogłupieć. 2. «utrata rozsądku, zdolności rozumowania, myślenia, utrata przytomności umysłu; zgłupienie, osłupienie» Całkowite, zupełne ogłupienie. Stan, stopień ogłupienia …   Słownik języka polskiego

  • stupor — m IV, D. u, Ms. stupororze; lm M. y med. psych. → osłupienie w zn. 3 ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • wprawić — dk VIa, wprawićwię, wprawićwisz, wpraw, wprawićwił, wprawićwiony wprawiać ndk I, wprawićam, wprawićasz, wprawićają, wprawićaj, wprawićał, wprawićany 1. «umocować, osadzić coś w czymś, obsadzić w ramę, w oprawę» Wprawić oczko do pierścionka.… …   Słownik języka polskiego

  • zamurować — Zaszokować, zaskoczyć, lub zadziwić, zwłaszcza tak, że ktoś milknie; wprawić w osłupienie Eng. To shock, surprise, overwhelm, and especially make someone speechless …   Słownik Polskiego slangu

  • zatkać — Zaszokować, zaskoczyć, lub zadziwić, zwłaszcza tak, że ktoś milknie; wprawić w osłupienie Eng. To shock, surprise, overwhelm, and especially make someone speechless …   Słownik Polskiego slangu