osmolić


osmolić
dk VIa, \osmolićlę, \osmolićlisz, osmol, \osmolićlił, \osmolićony
«pobrudzić, umazać czymś czarnym; usmolić»

Osmolone garnki.

Osmolony pogrzebacz.

osmolić się strona zwrotna czas. osmolić

Kot osmolił się w kominie.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • osmolić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, osmolićlę, osmolićli, osmól || osmol, osmolićlony {{/stl 8}}{{stl 7}} pomazać, ubrudzić czymś czarnym; pobrudzić, usmolić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Osmolone szkło lampy. Osmolony garnek. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • osmolić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} osmolić samego siebie, ulec osmoleniu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dzieci osmoliły się przy ognisku. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień