paćkać


paćkać
ndk I, \paćkaćam, \paćkaćasz, \paćkaćają, \paćkaćaj, \paćkaćał, \paćkaćany
pot. «brudzić, walać czymś mazistym, np. błotem, gliną»
paćkać się «brudzić, walać się czymś; rozmazywać coś mazistego, grzebać się w czymś mazistym»

Dziecko paćkało się w błocie.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • paćkać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, paćkaćam, paćkaća, paćkaćają, paćkaćany {{/stl 8}}– upaćkać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} brudzić czymś mazistym, gęstym, lepkim : {{/stl 7}}{{stl 10}}Paćkać podłogę błotem, gliną.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • packáč — a m (á) slabš. kdor nestrokovno opravlja kako delo: ponujali so se mu že packači, a jih je odklonil …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • paćkać się — I – upaćkać się {{/stl 13}}{{stl 7}} brudzić samego siebie czymś gęstym, mazistym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Chłopcy paćkali się w błocie. Dziecko upaćkało się lodami. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}paćkać się II {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • пачкать — Считается заимств. из польск. яз., где paćkać «марать, грязнить» < нем. patschen тж. Не исключено, однако, исконное происхождение звукоподражательного ного характера (от пак, ср. словен. pácati «шлепать, пятнать») …   Этимологический словарь русского языка

  • upaćkać — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}paćkać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • upaćkać się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}paćkać się I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień