bezsens


bezsens
m IV, D. -u, Ms. \bezsenssie; lm M. -y
«brak sensu, uzasadnienia, logiczności w czymś, niedorzeczność, nonsens, absurd, bezsensowność; zwykle w lm: coś bezsensownego, brednie»

Bezsens postępowania, czynu, sytuacji.

Coś jest bezsensem.

Mówić, opowiadać bezsensy.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • bezsens — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. bezsenssie {{/stl 8}}{{stl 7}} coś pozbawionego sensu, logiczności, uzasadnienia; nonsens : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gadać same bezsensy. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}bezsens II… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nielogiczność — ż V, DCMs. nielogicznośćści; lm MD. nielogicznośćści «brak logiczności; niezgodność z wymaganiami logiki, coś nielogicznego; bezsens» Nielogiczność w rozumowaniu, w postępowaniu. Nielogiczność wypowiedzi. W jego wywodach znalazł liczne… …   Słownik języka polskiego

  • nonsens — m IV, D. u, Ms. nonsenssie; lm M. y «brak sensu, bezsens; powiedzenie, postępek nie mające sensu, absurd, niedorzeczność, głupstwo» Oczywisty nonsens. Stek nonsensów. Mówić, wygłaszać nonsensy. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • nonsens — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż Ia, D. u, Mc. nonsenssie {{/stl 8}}{{stl 7}} coś (zwykle słowa, sytuacje itp.) pozbawionego sensu, logiczności; bzdura, brednia, głupstwo, niedorzeczność, absurd : {{/stl 7}}{{stl 10}}Powypisywać nonsensy. Ten pomysł …   Langenscheidt Polski wyjaśnień