pełnomocnik

pełnomocnik
m III, DB. -a, N. \pełnomocnikkiem; lm M. \pełnomocnikicy, DB. -ów
«osoba upoważniona przez mocodawcę do działania w jego imieniu, w jego zastępstwie, mająca na to pełnomocnictwo; plenipotent»

Pełnomocnik stron w sprawie cywilnej.

Być czyimś pełnomocnikiem.

Mianować kogoś swoim pełnomocnikiem.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • pełnomocnik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIa, lm M. pełnomocnikicy {{/stl 8}}{{stl 7}} osoba posiadająca pełnomocnictwo do wykonywania jakichś czynności prawnych w imieniu i na rzecz mocodawcy; plenipotent : {{/stl 7}}{{stl 10}}Być czyimś pełnomocnikiem.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Jacek Saryusz-Wolski — Jacek Emil Saryusz Wolski (born September 19, 1948 in Łódź) is a Polish diplomat, politician and a MEP: member of the European Parliament (elected on 13 June 2004). Scientific career Jacek Saryusz Wolski was a professor at the University of Łódź… …   Wikipedia

  • Państwowy Urząd Repatriacyjny — (abbreviated PUR, translated into English as State Repatriation Office, State Office of Repatriation, National Repatriation Office or National Office of Repatriation) was a Polish communist governmental body created on 7 October 1944 to oversee… …   Wikipedia

  • Сариуш-Вольский, Яцек — Яцек Эмиль Сариуш Вольский польск. Jacek Emil Saryusz Wolski …   Википедия

  • delegat — m IV, DB. a, Ms. delegatacie; lm M. delegataci, DB. delegattów «wybrany lub wyznaczony przedstawiciel jakiejś zbiorowości (organizacji, partii, związku, państwa itp.), upoważniony do reprezentowania jej interesów; członek delegacji; wysłannik,… …   Słownik języka polskiego

  • komisarz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y 1. «oficer policji; ranga, stopień oficerski w policji» 2. «pełnomocnik dyplomatyczny niektórych państw w krajach nie mających pełnej suwerenności» 3. «urzędnik stały lub powołany okresowo do wypełnienia specjalnych… …   Słownik języka polskiego

  • mandatariusz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y ( ów) 1. «osoba mająca mandat pełnomocnictwo do pełnienia jakiegoś urzędu obywatelskiego (szczególnie posła); pełnomocnik» 2. «państwo mające mandat pełnomocnictwo do administrowania terytorium mandatowym» 3. hist. «w… …   Słownik języka polskiego

  • pełnomocny — pełnomocnyni «upoważniony do czegoś; mający prawa pełnomocnika, występujący jako pełnomocnik» Pełnomocny delegat, wysłannik, zastępca …   Słownik języka polskiego

  • plenipotent — m IV, DB. a, Ms. plenipotentncie; lm M. plenipotentnci, DB. ów 1. «osoba mająca czyjąś plenipotencję, upoważniona przez mocodawcę do działania w jego imieniu, w jego zastępstwie; pełnomocnik» Zawierać transakcję jako czyjś plenipotent. 2. hist.… …   Słownik języka polskiego

  • prokurent — m IV, DB. a, Ms. prokurentncie; lm M. prokurentnci, DB. ów «pełnomocnik przedsiębiorstwa handlowego lub banku upoważniony do działania w jego imieniu (na zasadzie prokury)» Prokurent banku. Prokurent firmy handlowej …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”