pewnik


pewnik
ż III, D. -a, N. \pewnikkiem; lm M. -i
1. «fakt, wiadomość całkowicie pewne, nie budzące wątpliwości; prawda oczywista»

Mówić, wygłaszać coś jako pewnik.

Szukać pewników w życiu.

Nie jest to jeszcze pewnik.

2. log. «twierdzenie uznane za oczywiste, prawdziwe, nie wymagające dowodów; aksjomat»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • pewnik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} coś absolutnie pewnego, niepodważalnego, niebudzącego najmniejszej wątpliwości; prawda oczywista : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uważał zwycięstwo za… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pewnik — 1) Pewność; coś lub ktoś, co do którego mamy pewność Eng. A certainty; something sure to happen, especially a person or team who will win easily; a sure winner 2) Człowiek, na którym można polegać Eng. A person one can count on; a trustworthy or… …   Słownik Polskiego slangu

  • aksjomat — m IV, D. u, Ms. aksjomatacie; lm M. y 1. «twierdzenie uznane za oczywiste, prawdziwe, nie wymagające dowodów; pewnik» 2. log. «sąd logiczny, który się bez dowodu przyjmuje jako prawdziwy w systemie dedukcyjnym; jedno z pierwotnych naczelnych… …   Słownik języka polskiego

  • dogmat — m IV, D. u, Ms. dogmatacie; lm M. y 1. rel. «w teologii chrześcijańskiej, zwłaszcza katolickiej, zasada wiary (zdefiniowana na soborze, później przez papieża)» 2. «twierdzenie przyjmowane za pewnik tylko na zasadzie autorytetu, bez kontroli… …   Słownik języka polskiego

  • nieeuklidesowy — ∆ mat. Geometria nieeuklidesowa «geometria, w której pewnik Euklidesa (postulat równoległości) jest zastąpiony jego zaprzeczeniem» …   Słownik języka polskiego

  • niezbity — «nie dający się podważyć, taki, któremu nie można udowodnić niesłuszności, nieprawdziwości; nieodparty, pewny» Niezbity dowód winy. Niezbity pewnik, argument …   Słownik języka polskiego

  • podważyć — dk VIb, podważyćżę, podważyćżysz, podważyćważ, podważyćżył, podważyćżony podważać ndk I, podważyćam, podważyćasz, podważyćają, podważyćaj, podważyćał, podważyćany «unieść, wypchnąć czymś od spodu, zwykle drzwi, wieko itp., chcąc je otworzyć,… …   Słownik języka polskiego

  • aksjomat — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. aksjomatacie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} teza, założenie niewymagające dowodów, uznane w danej dziedzinie nauki za oczywiste i prawdziwe, elementarny składnik innych… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przyjmować — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, przyjmowaćmuję, przyjmowaćmuje, przyjmowaćany {{/stl 8}}– przyjąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Va, przyjmowaćjmę, przyjmowaćjmie, przyjmowaćjmij, przyjmowaćjął, przyjmowaćjęli, przyjmowaćjęty {{/stl 8}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień