pęczek


pęczek
m III, D. \pęczekczka, N. \pęczekczkiem; lm M. \pęczekczki
«większa liczba czegoś, zwykle jednorodnych przedmiotów, złożonych równo i związanych razem; wiązka»

Pęczek rzodkiewek, kwiatów.

Wiązać coś w pęczki.

Sprzedawać coś, np. warzywa, na pęczki.

pot. Czegoś jest na pęczki «czegoś jest bardzo dużo, mnóstwo»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • pęczek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. pęczekczka {{/stl 8}}{{stl 7}} związana większa ilość jednorodnych, niewielkich przedmiotów; wiązka : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pęczek czosnku, cebuli, marchwi. Warzywa powiązane w pęczki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pęczek — 1. pot. Kogoś, czegoś jest na pęczki «jest gdzieś bardzo dużo ludzi lub rzeczy» 2. pot. Mieć kogoś, czegoś na pęczki «mieć do swojej dyspozycji dużo ludzi lub rzeczy»: Może on ma takich jak my na pęczki i tylko dla lepszej tajemnicy jedni nie… …   Słownik frazeologiczny

  • Bela Szakcsi Lakatos — Béla Szakcsi Lakatos ist ein ungarischer Pianist und Komponist, der zunächst im Jazzbereich hervortrat. Szakcsi studierte klassisches Klavier am Bartók Konservatorium in Budapest, trat aber schon in den 1950er Jahren als Jazzmusiker auf, u.a. mit …   Deutsch Wikipedia

  • Béla Szakcsi Lakatos — (* 1943) ist ein ungarischer Pianist und Komponist, der zunächst im Jazzbereich hervortrat. Szakcsi studierte klassisches Klavier am Bartók Konservatorium in Budapest, trat aber schon in den 1950er Jahren als Jazzmusiker auf, u.a. mit dem… …   Deutsch Wikipedia

  • Błaszki — Błaszki …   Deutsch Wikipedia

  • bródka — ż III, CMs. bródkadce; lm D. bródkadek 1. zdr. od broda a) w zn. 1: Okrągła bródka dziecka. b) w zn. 2: Mała, krótka, spiczasta bródka. ∆ Bródka hiszpańska «wąski pionowy pasek zarostu na brodzie pod dolną wargą» ◊ Capia, kozia, koźla bródka… …   Słownik języka polskiego

  • chwast — I m IV, D. u, Ms. chwaście; lm M. y często w lm; czasem także w lp w zn. lm «roślina niepożądana, rosnąca dziko wśród upraw na polach, łąkach, w ogrodach, lasach itp., utrudniająca uprawę roślin użytkowych i hamująca ich wzrost; zielsko; także:… …   Słownik języka polskiego

  • motek — m III, D. motektka, N. motektkiem; lm M. motektki 1. «pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy itp., zwykle zwiniętych luźno w podłużny pęczek» Motek wełny. Kordonek w motkach. 2. «to, na co się nawija nici, przędzę itp.; szpulka z… …   Słownik języka polskiego

  • mysi — «dotyczący myszy, właściwy myszy» Mysia nora. Mysi kolor. ◊ Ktoś rad by, wolałby itp. (ze strachu, wstydu) wejść, schować się, skryć się w mysią dziurę «ktoś tak się boi, wstydzi, że wolałby się ukryć, nie być widzialnym» ◊ żart. Mysi ogonek… …   Słownik języka polskiego

  • rozwiązać — dk IX, rozwiązaćwiążę, rozwiązaćwiążesz, rozwiązaćwiąż, rozwiązaćał, rozwiązaćany rozwiązywać ndk VIIIa, rozwiązaćzuję, rozwiązaćzujesz, rozwiązaćzuj, rozwiązaćywał, rozwiązaćywany 1. «usunąć węzeł, rozplątać coś związanego na supeł; rozsupłać… …   Słownik języka polskiego