płakać


płakać
ndk IX, płaczę, płaczesz, płacz, \płakaćał
1. «wylewać, ronić łzy»

Płakać cicho (po cichu), bezgłośnie, głośno.

Płakać rozpaczliwie, żałośnie.

Płakać jak dziecko.

Płakać rzewnymi łzami.

Płakać z bólu.

Płakać z radości, ze szczęścia.

Płakać z byle powodu.

◊ Płakać jak bóbr «zalewać się łzami»
2. «biadać, lamentować, ubolewać nad kimś, nad czymś, desperować po utracie kogoś, czegoś»

Płakać nad swoim losem.

Płakać po zmarłym przyjacielu.

Płakać za bratem.

3. «narzekać z płaczem na kogoś, na coś, skarżyć się, utyskiwać, żalić się na kogoś, na coś»

Płakać na złą córkę.

Płakać na swoją głupotę.


Słownik języka polskiego . 2013.