po dobroci


po dobroci

Słownik języka polskiego . 2013.

  • dobroci — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. nmos, blp, D. dobroci {{/stl 8}}{{stl 7}} coś pysznego, smakowitego; smakowitości : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czekoladowe jajko, a w nim słodkie dobroci. (TV) {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • po dobroci — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} łagodną perswazją, bez uciekania się do przemocy i gróźb; dobrowolnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zakazami tu nic nie wskórasz, bo z nim trzeba po dobroci. Pójdziesz z nami po dobroci, czy mamy ci… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dzieс dobroci dla zwierząt — Dzieс, w którym ktoś jest wyjątkowo życzliwy, uprzejmy, pomocny, dla innych Eng. A day when someone is exceptionally friendly, polite, or helpful for others, especially because of good mood …   Słownik Polskiego slangu

  • dobroć — ż V, DCMs. dobroćoci, blm 1. «skłonność do czynienia dobrze; kierowanie się w postępowaniu życzliwością dla otoczenia; łagodność, życzliwość» Wielka, niezwykła, anielska, wrodzona dobroć. Dobroć serca. Uosobienie dobroci. Okazywać komuś dobroć. □ …   Słownik języka polskiego

  • dobroć — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. dobroćoci, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} zespół cech składających się na stosunek człowieka do otoczenia, wyrażający się życzliwością, chęcią niesienia pomocy, wrażliwością na krzywdę innych : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dobroć — Chodząca dobroć zob. chodzić 1. Z dobroci, w dobroci serca zob. serce 35 …   Słownik frazeologiczny

  • serce — 1. Brać, wziąć (sobie) coś do serca «przejmować się, przejąć się czymś, silnie odczuwać, odczuć coś»: Jak będziesz tak wszystko brał sobie do serca, to wykorkujesz raz, dwa, ani się obejrzysz (...). J. Krzysztoń, Obłęd. 2. Całym sercem, z całego… …   Słownik frazeologiczny

  • niedobry — niedobrybrzy 1. «nie okazujący ludziom dobroci, serdeczności, życzliwości, zły; świadczący o braku dobroci, nieprzyjazny, nieżyczliwy» Niedobry mąż. Był niedobry dla uczniów. Niedobre spojrzenie. Niedobrzy ludzie. Mieć niedobre serce. 2. «niewart …   Słownik języka polskiego

  • przypływ — m IV, D. u, Ms. przypływwie; lm M. y 1. «przypłynięcie, napłynięcie czegoś; wezbranie (wody)» Nagły przypływ wody z gór. Poczuć przypływ krwi do twarzy. ◊ Zrobić coś w przypływie dobroci, szczerości, rozpaczy itp. «zrobić coś pod wpływem dobroci …   Słownik języka polskiego

  • rana — 1. Jątrzyć, rozdrapywać rany «wywoływać bolesne wspomnienia, przypominać, poruszać drażliwe sprawy, smutne okoliczności»: Zdaję sobie sprawę, że książeczka ta, jako że jątrzy rany, wielu czytelników rozgniewa. C. Miłosz, Szukanie. Komunizm upadł …   Słownik frazeologiczny