pociemnieć


pociemnieć
dk III, \pociemniećeje, \pociemniećniał, \pociemniećały
1. «stać się ciemnym, ciemniejszym; pokryć się ciemnością»

Włosy komuś pociemniały.

Pociemniało i zaczął padać deszcz.

◊ Pociemniało komuś w oczach «ktoś przestał dobrze widzieć pod wpływem nagłego wzruszenia, wzburzenia, bólu, osłabienia itp.»
2. «stracić jasną, żywą barwę; pokryć się patyną, poszarzeć»

Ściany pociemniały od dymu i kurzu.

Pociemniałe tynki, obrazy, złocone ramy.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • pociemnieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}ciemnieć I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pociemnieć — Komuś pociemniało w oczach zob. oko 15 …   Słownik frazeologiczny

  • zaćmić — dk VIa, zaćmiććmię, zaćmiććmisz, zaćmiććmij, zaćmiććmił, zaćmiććmiony zaćmiewać ndk I, zaćmićam, zaćmićasz, zaćmićają, zaćmićaj, zaćmićał, zaćmićany 1. «uczynić coś ciemnym, ciemniejszym, osłabić światło, blask czegoś, osłabić widoczność czegoś;… …   Słownik języka polskiego

  • poczernieć — dk III, poczerniećeję, poczerniećejesz, poczerniećej, poczerniećniał, poczerniećeli, poczerniećniały, poczerniećniali «stać się czarnym, ciemnym; pociemnieć» Poczerniałe srebro, drewno. Poczerniałe ze starości obrazy …   Słownik języka polskiego

  • przygasnąć — dk Vc, przygasnąćnę, przygasnąćgaśniesz, przygasnąćgaśnij, przygasnąćgasł (przygasnąćnął), przygasnąćsła, przygasnąćgaśli, przygasnąćsły, przygasnąćsłszy (przygasnąćnąwszy) przygasać ndk I, przygasnąćam, przygasnąćasz, przygasnąćają, przygasnąćaj …   Słownik języka polskiego

  • ciemnieć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, ciemniećeję, ciemniećeje, ciemniećniał, ciemniećnieli {{/stl 8}}– pociemnieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 7}}, {{/stl 7}}{{stl 22}}ściemnieć {{/stl 22}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} stawać …   Langenscheidt Polski wyjaśnień