biedula


biedula
ż I, DCMs. \biedulali; lm D. \biedulaul
«z politowaniem, ze współczuciem o człowieku biednym, nieszczęśliwym, godnym współczucia, zwłaszcza o kobiecie»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • biedula — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa {{/stl 8}}{{stl 7}} o człowieku biednym, skrzywdzonym, budzącym współczucie, litość (zwłaszcza o kobiecie) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nogę złamała, biedula, a tu sesja się zbliża. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • biedulka — ż III, CMs. biedulkalce; lm D. biedulkalek zdr. od biedula …   Słownik języka polskiego