podlecieć


podlecieć
dk VIIa, \podleciećcę, \podleciećcisz, \podleciećleć, \podleciećciał, \podleciećcieli - podlatywać ndk VIIIa, \podleciećtuję, \podleciećtujesz, \podleciećtuj, \podleciećywał
1. «wznieść się, wzbić się w powietrze, do góry, na niewielką odległość; lecąc zbliżyć się do czegoś, do kogoś (najczęściej o ptakach i o owadach)»

Gołąb co chwila podlatywał w górę.

Wróble podleciały do jej stóp.

Ćmy podlatują do lampy.

posp. Jak (co) podleci (podleciało) «bez wyboru, wszystko jedno co»
2. pot. «zbliżyć się biegnąc; przybiec, przyskoczyć»

Chłopiec podleciał do ojca.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • podlecieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}podlatywać{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}jak podleci [podleciało] {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • podlecieć — pot. Jak (co) podleci «bez wyjątku, bez wyboru, bez zastanowienia, bez brania pod uwagę kolejności itp.; wszystko jedno co» …   Słownik frazeologiczny

  • podlatywać — → podlecieć …   Słownik języka polskiego

  • podlatywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, podlatywaćtuję, podlatywaćtuje {{/stl 8}}– podlecieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIb, podlatywaćcę, podlatywaćci, podlatywaćciał, podlatywaćcięli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień