pokłębić


pokłębić
dk VIa, \pokłębićbię, \pokłębićbisz, \pokłębićęb, \pokłębićbił, \pokłębićbiony
«skłębić jedno po drugim, skłębić coś w wielu miejscach»

Pokłębić wełnę.

pokłębić się «stać się pokłębionym»

Kurz pokłębił się na podłodze.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • pokłębiony — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. pokłębić (p.) pokłębiony w użyciu przym. «skłębiony, splątany» Pokłębione obłoki …   Słownik języka polskiego