pole


pole
n I; lm D. pól
1. «obszar ziemi przeznaczony pod uprawę, nadający się do uprawy; ziemia uprawna»

Żyzne pole.

Pola uprawne.

Pole pszenicy, żyta.

Orać, uprawiać pole.

Pracować na polu, w polu.

◊ Szukaj wiatru w polu «o kimś lub o czymś zaginionym, schowanym, niemożliwym do odnalezienia»
◊ Wywieść a. wyprowadzić kogoś w pole «oszukać, zwieść kogoś»
2. «obszar, teren, plac pokryty czymś, przeznaczony na coś»

Pole lodowe, firnowe.

Pole wyścigowe.

górn. Pole eksploatacyjne «część złoża przygotowana do wybierania kopaliny użytecznej lub będąca już w eksploatacji»
∆ Pole naftowe «obszar występowania złóż ropy naftowej i gazu ziemnego, objęty tą samą strukturą geologiczną»
wojsk. Pole minowe «teren, na którym założono miny; także: część morza, jeziora itp., gdzie postawiono jedną lub kilka zagród minowych przeciw okrętom nawodnym lub podwodnym»
∆ Pole rażenia «przestrzeń, na której tor pocisku nie przewyższa wysokości celu, dzięki czemu skuteczność ognia jest w tym miejscu największa»
∆ Pole martwe «część terenu znajdująca się w granicach donośności danej broni, lecz zasłonięta od jej ognia przez odpowiednie ukształtowanie terenu (mur, las, wzgórze)»
∆ Pole bitwy, walki «teren, na którym toczy się (toczyła się) bitwa, walka; także: bitwa, walka, bój»
◊ Zginąć, odznaczyć się itp. na polu bitwy, chwały «zginąć, odznaczyć się na wojnie, w walce»
książk. Dotrzymać pola «wytrwać na placu bitwy; nie cofnąć się»
przestarz. Ustąpić komuś pola «ustąpić, zejść z drogi»
◊ (do zn. 1 i 2) Szczere, czyste, głuche, gołe, otwarte pole «teren nie osłonięty, nie zabudowany, bezdrzewny»
przen. «dziedzina, zakres, teren działania; możność działania; sposobność, okazja»

Dać komuś pole do popisu.

Mieć osiągnięcia na polu sztuki.

Pracować na polu społecznym.

Mieć szerokie pole działania a. do działania.

3. «powierzchnia czegoś (lub jej część) wyodrębniona konturami, barwą itp.; płaszczyzna ograniczona czymś»

Pole obrazu.

Barwne pola na płótnie.

4. «tło herbu, godła, znaku itp.»

Orzeł biały na czerwonym polu.

5. reg. «przestrzeń otaczająca dom; podwórze»

Iść, wyjść na pole.

6. fiz. «obszar, w którym każdemu punktowi przyporządkowuje się pewną wartość określonej wielkości»
∆ Pole akustyczne «przestrzeń, w której istnieją drgania akustyczne»
∆ Pole elektryczne «przestrzeń, w której istnieje stan elektryczny mogący przejawić się w postaci sił»
∆ Pole magnetyczne «przestrzeń, w której istnieje stan magnetyczny mogący przejawiać się w postaci sił»
∆ Pole widzenia «zespół punktów rzeczywistych w pewnej przestrzeni, widzianych przez oko nieruchome lub obejmowanych przez instrument optyczny; potocznie: przestrzeń obejmowana wzrokiem»
7. mat. «nieujemna liczba rzeczywista podporządkowana w jednoznaczny sposób danej figurze, wyrażająca się w jednostkach kwadratowych, np. w m2, km2»

Pole kwadratu, prostokąta, trójkąta.

8. sport. «część boiska broniona przez zawodnika lub drużynę; część boiska wyznaczona liniami według przepisów sportowych»

Drużyny zmieniły pola.

∆ Pole bramkowe «w piłce nożnej i grach zespołowych: część boiska przylegająca do bramki»
∆ Pole karne «w piłce nożnej i grach o podobnych zasadach: część boiska, na której przewinienia popełnione przez drużynę broniącą karane są rzutem karnym»
9. sport. «biały lub czarny kwadrat szachownicy; punkt»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • pôle — pôle …   Dictionnaire des rimes

  • Pole — Pole …   Deutsch Wörterbuch

  • pôle — [ pol ] n. m. • 1230; lat. polus, gr. polos, de polein « tourner » 1 ♦ Astron. Chacun des deux points de la sphère céleste formant les extrémités de l axe autour duquel elle semble tourner. « Le ciel paraît tourner sur deux points fixes, nommés… …   Encyclopédie Universelle

  • Pole — may refer to:Cylindrical object*A solid cylindrical object with length greater than its diameter e.g: **Barber s pole, advertising a barber shop **Danish pole, a circus prop **Firemen s pole, a wooden pole or a metal tube or pipe installed… …   Wikipedia

  • Pole — Pole, n. [As. p[=a]l, L. palus, akin to pangere to make fast. Cf. {Pale} a stake, {Pact}.] 1. A long, slender piece of wood; a tall, slender piece of timber; the stem of a small tree whose branches have been removed; as, specifically: (a) A… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • pole — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. pól {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} obszar ziemi przeznaczony do uprawiania na nim roślin; rola, grunt, ziemia uprawna : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pracować, siać na polu. Uprawiać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Pole — Pole, n. [L. polus, Gr. ? a pivot or hinge on which anything turns, an axis, a pole; akin to ? to move: cf. F. p[^o]le.] 1. Either extremity of an axis of a sphere; especially, one of the extremities of the earth s axis; as, the north pole. [1913 …   The Collaborative International Dictionary of English

  • pole — pole1 [pōl] n. [ME < OE pal < L palus, PALE2] 1. a long, slender piece of wood, metal, etc. usually rounded [a tent pole, flagpole, fishing pole] 2. a tapering wooden shaft extending from the front axle of a wagon or carriage and attached… …   English World dictionary

  • Pole — bezeichnet: den Singular der Einwohner von Polen, siehe Polen (Ethnie) die niederdeutsche Form des Vornamen Paul das Musikprojekt des Berliner Musikers Stefan Betke, siehe Pole (Musik) das alte englische Längenmaß: 5,029 Meter. die verkürzte… …   Deutsch Wikipedia

  • pole — Ⅰ. pole [1] ► NOUN 1) a long, slender rounded piece of wood or metal, typically used as a support. 2) a wooden shaft at the front of a cart or carriage drawn by animals and attached to their yokes or collars. ► VERB ▪ propel (a boat) with a pole …   English terms dictionary

  • Pole — Pole, v. t. [imp. & p. p. {Poled}; p. pr. & vb. n. {Poling}.] 1. To furnish with poles for support; as, to pole beans or hops. [1913 Webster] 2. To convey on poles; as, to pole hay into a barn. [1913 Webster] 3. To impel by a pole or poles, as a… …   The Collaborative International Dictionary of English