biologicznie


biologicznie
przysłów. od biologiczny (zwykle w zn. 2)

Rośliny spokrewnione ze sobą biologicznie.

Substancje biologicznie aktywne.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • biologicznie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. biologiczny w zn. 2: Zwalczać szkodniki biologicznie. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • akupresura — ż IV, CMs. akupresuraurze, blm «starochińska metoda leczenia polegająca na masażu biologicznie aktywnych punktów na ciele pacjenta» Leczyć akupresurą. Stosować akupresurę. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • bios — m IV, D. u, Ms. biossie; lm M. y biol. «czynnik wzrostowy drożdży, mieszanina substancji biologicznie czynnych» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • gleba — ż IV, CMs. glebabie; lm D. gleb «biologicznie czynna powierzchniowa warstwa skorupy ziemskiej, powstała ze skały macierzystej w procesie glebotwórczym, żyzna (dzięki zawartości próchnicy, mineralnych składników pokarmowych roślin i innych);… …   Słownik języka polskiego

  • mentalność — ż V, DCMs. mentalnośćści, blm «swoisty sposób myślenia i ustosunkowania się do rzeczywistości jednostki lub grupy społecznej, ogólne nastawienie i stopień aktywności intelektualnej, uwarunkowane biologicznie i społecznie; umysłowość» Mentalność… …   Słownik języka polskiego

  • popęd — m IV, D. u, Ms. popędędzie; lm M. y 1. «impuls, pociąg, skłonność, namiętność, żądza; instynkt» Niepohamowany, silny, wrodzony popęd. Popęd do gry, do hazardu, do kieliszka. Szlachetne popędy. Odczuwać przemożny popęd do podróży, do bogactwa. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • rozrodzić się — dk VIa, rozrodzić siędzi się, rozrodzić siędzą się, rozrodzić siędził się rozradzać się ndk I, rozrodzić siędza się, rozrodzić sięają się, rozrodzić sięał się «rozmnożyć się biologicznie; rozplenić się, rozrosnąć się» Na leśnej polanie rozrodziły …   Słownik języka polskiego

  • ryboza — ż IV, CMs. rybozazie, blm chem. «cukier prosty stanowiący składnik wielu związków ważnych biologicznie, np. kwasów nukleinowych, witamin i enzymów» ‹ang.› …   Słownik języka polskiego

  • steryd — m IV, D. u, Ms. sterydydzie; lm M. y biochem. sterydy «związki organiczne biologicznie czynne, do których należą m.in. sterole, kwasy żółciowe, hormony kory nadnercza, hormony płciowe» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • wygubić — dk VIa, wygubićbię, wygubićbisz, wygubićgub, wygubićbił, wygubićbiony książk. «wyniszczyć kogoś biologicznie, wybić, wymordować, zgładzić; w stosunku do zwierząt: wytępić» Epidemie wygubiły całe miasta. Wygubić insekty domowe …   Słownik języka polskiego