posiniaczyć


posiniaczyć
dk VIb, \posiniaczyćczę, \posiniaczyćczysz, \posiniaczyćacz, \posiniaczyćczył, \posiniaczyćczony
pot. «pobić kogoś silnie, aż wystąpią mu siniaki, aż do zrobienia mu siniaków; bijąc porobić siniaki wielu osobom»

Posiniaczone plecy.

Był cały posiniaczony.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zbić [i syn.] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}na kwaśne jabłko {{/stl 13}}{{stl 7}} zbić bardzo mocno, posiniaczyć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ojciec zbił (stłukł, sprał) go na kwaśne jabłko za palenie papierosów. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień