posłuchanie


posłuchanie
n I
1. rzecz. od posłuchać.
2. blm
«uznawanie czyjegoś autorytetu; posłuch»

Mieć posłuchanie u podwładnych, w narodzie.

3. lm D. \posłuchanieań
przestarz. «przyjęcie kogoś, zwykle niższego stanowiskiem, w celu wysłuchania jego sprawy; audiencja»

Prosić o posłuchanie.

Uzyskać posłuchanie u kogoś.

Udzielić komuś posłuchania.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • posłuchanie — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od cz. posłuchać. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}posłuchanie II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III; lm D. posłuchanieań {{/stl 8}}{{stl 7}} dawniej: przyjęcie kogoś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • audiencja — ż I, DCMs. audiencjacji; lm D. audiencjacji (audiencjacyj) «oficjalne posłuchanie udzielone komuś przez osobę na wysokim stanowisku» Audiencja u premiera, u marszałka sejmu. Starać się o audiencję. Udzielić, odmówić komuś audiencji. Wyjednać,… …   Słownik języka polskiego

  • audiencja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. audiencjacji {{/stl 8}}{{stl 7}} oficjalne posłuchanie, udzielone przez monarchę, dostojnika, osobę na wysokim stanowisku : {{/stl 7}}{{stl 10}}Papież, król udzielił audiencji. Starać się o audiencję. Uzyskać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień