poszczycić się


poszczycić się
dk VIa, \poszczycić sięcę się, \poszczycić sięcisz się, \poszczycić sięszczyć się, \poszczycić sięcił się
książk. «dać poznać, że się jest dumnym z czegoś, ujawnić to, co przynosi zaszczyt, pochwalić się»

Chciała się poszczycić dziećmi.

Niejeden poszczyciłby się takimi odznaczeniami.

◊ Móc się czymś poszczycić «odznaczać się czymś przynoszącym zaszczyt; wykazywać się czymś godnym pochwały»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • poszczycić się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, poszczycić sięcę się, poszczycić sięci się, poszczycić sięszczyć się {{/stl 8}}{{stl 7}} okazać dumę z czegoś; zademonstrować to, czym się ktoś szczyci, co przynosi mu zaszczyt; pochwalić się czymś : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pochwalić się — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}chwalić się {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}pochwalić się II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, pochwalić sięlę się, pochwalić sięli się {{/stl 8}}{{stl 7}} przedstawić coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pochlubić się — dk VIa, pochlubić siębię się, pochlubić siębisz się, pochlubić sięchlub się, pochlubić siębił się «pochwalić się, poszczycić się kimś, czymś» Pochlubić się swoimi osiągnięciami, wynikami badań naukowych. Nie mógł się pochlubić dziećmi …   Słownik języka polskiego

  • pochwalić — dk VIa, pochwalićlę, pochwalićlisz, pochwalićchwal, pochwalićlił, pochwalićlony «wyrazić uznanie, pozytywną opinię o kimś lub o czymś, udzielić pochwały» Pochwalić wzorowy porządek. Pochwalić kogoś za pilność, za punktualność. Pochwalić ucznia… …   Słownik języka polskiego

  • dorobek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. dorobekbku, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} to, czego się ktoś dorobił; mienie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dorobek całego życia. Ten dom to cały jego dorobek. Wskutek powodzi… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień