bisurmanin


bisurmanin
m V, DB. \bisurmaninanina, Ms. \bisurmaninaninie; lm M. \bisurmaninanie, DB. \bisurmaninanów
«staropolska nazwa muzułmanina»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • bisurmanin — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IV, Mc. bisurmaninaninie; lm D. bisurmaninanów {{/stl 8}}{{stl 7}} w staropolszczyźnie: pogardliwie o muzułmaninie {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bisurman — m IV, DB. a, Ms. bisurmannie; lm M. ci i, te y, DB. ów 1. → bisurmanin 2. żart. «rozbrykane dziecko» …   Słownik języka polskiego

  • bisurman — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos I a. IIIa, lm M. i || y {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}to samo co bisurmanin. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} z lekkim dystansem o rozbrykanym,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień