pozganiać


pozganiać
dk I, \pozganiaćam, \pozganiaćasz, \pozganiaćają, \pozganiaćaj, \pozganiaćał, \pozganiaćany
1. «zegnać, wygonić skądś wiele zwierząt (potocznie: ludzi)»

Pozganiać muchy ze stołu.

Pozganiać dzieci z trawnika.

2. «zegnać, spędzić razem wiele zwierząt (potocznie: ludzi), zwykle z wielu miejsc»

Pozganiać konie do okólnika.

Pozganiać uczniów na plac.


Słownik języka polskiego . 2013.