prószyć


prószyć
ndk VIb, \prószyćszę, \prószyćszysz, prósz, \prószyćszył
1. «o czymś drobnym, sypkim, miałkim: sypać się, opadać w niezbyt dużej ilości; rzadziej: sypać coś drobnego, miałkiego»

Śnieg prószy.

2. «rozpryskiwać, rozpylać farbę, lakier na jakieś tło»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • prószyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIa, prószyćszy {{/stl 8}}{{stl 7}} o czymś drobnym, miałkim, sypkim: delikatnie, powoli spadać na coś w niewielkiej ilości, sypać się; też: sypać czymś drobnym i miałkim : {{/stl 7}}{{stl 10}}Śnieg prószył cały …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kurzyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, kurzyćrzę, kurzyćrzy, kurzyćrzony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} powodować wznoszenie się kłębów kurzu, podnosić kurz; także: brudzić, prószyć czymś dającym podobny do kurzu… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kurzyć — ndk VIb, kurzyćrzę, kurzyćrzysz, kurz, kurzyćrzył 1. «podnosić tumany kurzu, wzniecać kurzawę, prószyć czymś sypkim» Auto kurzyło na piaszczystej drodze. Zamiataj ostrożnie, nie kurz. 2. pot. «palić papierosa, fajkę» kurzy się nieos. 1. «podnosi …   Słownik języka polskiego

  • pylić — ndk VIa, pylićlę, pylićlisz, pyl, pylićlił, pylićlony «wzniecać, rozsiewać jakiś pył, pokrywać coś pyłem, kurzem; kurzyć, prószyć» Śnieg, kurz pyli w oczy, w twarz. Cementownia pyli. pylić się 1. «pokrywać się pyłem, kurzem» Okna pylą się w… …   Słownik języka polskiego