bluźnierca


bluźnierca
m odm. jak ż II, DCMs. \bluźniercacy; lm M. \bluźniercacy, DB. \bluźniercaców
«człowiek, który bluźni»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • bluźnierca — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIIIa, lm M. bluźniercacy {{/stl 8}}{{stl 7}} ten, kto bluźni, uwłacza, urąga, zwłaszcza świętościom religijnym {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień