przeczenie

przeczenie
n I
1. rzecz. od przeczyć.
2. lm D. \przeczenieeń
«wyraz, wyrażenie lub zdanie przeczące, partykuła przecząca; negacja»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • przeczenie — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n III, lm D. przeczenieeń {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}od cz. przeczyć. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} zdanie, wyrażenie negujące coś, uznające coś za… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaprzeczony — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. zaprzeczyć (p.) zaprzeczony w użyciu przym., jęz. «o wyrazie, zdaniu: zawierający przeczenie, będący przeczeniem, wyrażający przeczenie» …   Słownik języka polskiego

  • negacja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. negacjacji {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przeczenie czemuś, podważenie prawdziwości, wartości czegoś; zanegowanie, odrzucenie, stwierdzenie fałszywości czegoś : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bo — 1. «spójnik przyłączający zdania podrzędne, wyrażające przyczynę; ponieważ» Nie można wyjść, bo pada. Nie kupi palta, bo i za co? Zapomniał co mówiono, bo też i nie słuchał dobrze. 2. «po zdaniach rozkazujących spójnik przyłączający zdania… …   Słownik języka polskiego

  • dys- — «pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: rozdzielenie, oddzielenie lub przeczenie, brak czego, nadający wyrazom znaczenie negatywne, przeciwstawne, np. dysharmonia, dyshonor» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • negacja — ż I, DCMs. negacjacji; lm D. negacjacji (negacjacyj) 1. książk. «przeczenie, odrzucenie, negowanie» Negacja oczywistych prawd. 2. log. «jedna z zależności międzyzdaniowych, wyrażająca wykluczenie lub zaprzeczenie zdania twierdzącego» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • nic — n, D. niczego, C. niczemu, NMs. niczym 1. zaimek przeczący «żadna rzecz» a) «nic jako określenie orzeczenia» Nie chcieć słyszeć o niczym. O nic nie dbać. Niczym się nie przejmować. Na niczym mi nie zależy. Nie mieć niczego więcej do roboty. Nie… …   Słownik języka polskiego

  • przeczący — imiesł. przymiotnikowy czynny czas. przeczyć (p.) przeczący w użyciu przym. «wyrażający, zawierający przeczenie; negatywny» Zdanie przeczące …   Słownik języka polskiego

  • więcej — 1. «stopień wyższy od dużo, wiele» a) «oznacza zwiększoną względem czegoś liczbę, ilość, miarę; przysłówek używany także w porównaniach (zwykle ze sprecyzowaniem stopnia zwiększenia czegoś, z określeniem dolnej granicy); ponad stan dotychczasowy» …   Słownik języka polskiego

  • bynajmniej — I {{/stl 13}}{{stl 8}}dop. {{/stl 8}}{{stl 7}} wyrażająca przeczenie odpowiedź na pytanie o rozstrzygnięcie, bardziej kategoryczna niż samo {{/stl 7}}{{stl 8}}nie {{/stl 8}}{{stl 7}}; nie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zgodziłeś się na tę propozycję?–… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”