błąkać się


błąkać się
ndk I, \błąkać sięam się, \błąkać sięasz się, \błąkać sięają się, \błąkać sięaj się, \błąkać sięał się
«chodzić nie mając określonego celu, nie mając się gdzie podziać, zatrzymać, rzadziej: nie mogąc znaleźć określonego celu»

Błąkać się po mieście szukając noclegu.

Błąkać się po kryjówkach.

przen.

Po twarzy błąka się uśmiech.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • błąkać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, błąkać sięam się, błąkać sięa się, błąkać sięają się {{/stl 8}}{{stl 7}} chodzić po różnych miejscach, nie mogąc znaleźć drogi; chodzić bez celu, wałęsać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Błąkać się po polach, lasach,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • błąkać się — Uśmiech błąka się na czyichś ustach, wargach, po czyjejś twarzy zob. uśmiech 2 …   Słownik frazeologiczny

  • tułać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, tułać sięam się, tułać sięa się, tułać sięają się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przenosić się z miejsca na miejsce z powodu braku własnego domu; poniewierać się : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tułać się — ndk I, tułać sięam się, tułać sięasz się, tułać sięają się, tułać sięaj się, tułać sięał się «wędrować, przenosić się z miejsca na miejsce nie mając własnego domu; błąkać się» Tułać się po świecie. Tułać się po lasach, po okolicy …   Słownik języka polskiego

  • błąkanie się — n I rzecz. od błąkać się …   Słownik języka polskiego

  • szukać — ndk I, szukaćam, szukaćasz, szukaćają, szukaćaj, szukaćał, szukaćany 1. «sprawdzać gdzieś, zwykle w wielu miejscach, czy ktoś lub coś się tam znajduje; starać się znaleźć, odnaleźć kogoś lub coś; poszukiwać» Szukał jej po całym biurze. Szukać… …   Słownik języka polskiego

  • dzień — 1. Ciche dni «dni, podczas których skłóceni małżonkowie nie odzywają się do siebie»: Czasami sam zaczynałem dostrzegać, że coś jest ze mną nie tak: kolejna zmiana zakładu pracy, bo z poprzedniego zwolniono mnie dyscyplinarnie; w rodzinie coraz… …   Słownik frazeologiczny

  • dzień — m I, D. dnia; lm M. dnie a. dni (przy liczebnikach tylko: dni) D. dni 1. «okres od wschodu do zachodu słońca; także światło spowodowane znajdowaniem się słońca nad horyzontem» Dzień słoneczny, skwarny, upalny. Dzień bezsłoneczny, mglisty,… …   Słownik języka polskiego

  • cel — m I, D. u; lm M. e, D. ów 1. «to, do czego się dąży, co się chce osiągnąć; punkt, miejsce, do którego się zmierza» Bliski, daleki, nieosiągalny, zamierzony, wspólny, szczytny cel. Cel podróży. Cel marzeń, dążeń. Cel życia. Błąkać się bez celu.… …   Słownik języka polskiego

  • założyć — 1. Czekać, siedzieć z założonymi rękami (rękoma) «nic nie robić, przyglądać się czemuś biernie»: – I stryj ma zamiar czekać tak z założonymi rękami na wizytę mordercy? – A co mam robić? T. Kostecki, Dom. Jeśli rzeczywiście niczego nie można było… …   Słownik frazeologiczny