przetrzepać


przetrzepać
dk IX, \przetrzepaćpię, \przetrzepaćpiesz, \przetrzepaćtrzep, \przetrzepaćał, \przetrzepaćany - rzad. przetrzepywać ndk VIIIa, \przetrzepaćpuję, \przetrzepaćpujesz, \przetrzepaćpuj, \przetrzepaćywał, \przetrzepaćywany
1. «przez trzepanie, uderzanie oczyścić coś nieco z kurzu, pyłu itp., poruszyć, wzruszyć wnętrze czegoś»

Przetrzepać dywan.

Przetrzepać zgniecioną poduszkę.

2. pot. żart. «obić; wychłostać kogoś; dać w skórę; zadać straty nieprzyjacielowi w walce, w bitwie»

Przetrzepać skórę nieznośnemu chłopakowi.

Przetrzepali nas w ostatniej potyczce.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przetrzepać — komuś skórę zob. skóra 11 …   Słownik frazeologiczny

  • przetrzepać — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}skórę {{/stl 13}}{{stl 7}} zbić kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po wywiadówce ojciec przetrzepał mu skórę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przetrzepać komuś skórę — 1) Zbić kogoś, zwłaszcza zwłaszcza za karę Eng. To beat someone up, especially as a punishment 2) Ukarać kogoś Eng. To punish someone …   Słownik Polskiego slangu

  • przetrzepywać — Przetrzepać komuś skórę zob. skóra 11 …   Słownik frazeologiczny

  • przetrzepywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. rzad. ndk Ib, przetrzepywaćpuję, przetrzepywaćpuje, przetrzepywaćany {{/stl 8}}– przetrzepać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, przetrzepywaćpię, przetrzepywaćpie, przetrzepywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • skóra — 1. Czuć, poczuć, wyczuć coś przez skórę «przeczuwać, przeczuć coś, mieć intuicję, że coś się stanie»: Pora oczekiwania – czuł to przez skórę – dobiegała końca. Nadchodził czas akcji. Andrzej Zbych, Stawka. 2. pot. Dać komuś w skórę «zbić kogoś,… …   Słownik frazeologiczny

  • siedzenie — n I 1. rzecz. od siedzieć. 2. lm D. siedzenieeń «to, na czym się siedzi, część czegoś (np. krzesła, kanapy), na której się siedzi; miejsce siedzące» Miękkie, twarde, wyściełane siedzenie (np. krzesła, taboretu). Przednie, tylne siedzenie (np.… …   Słownik języka polskiego

  • skóra — ż IV, CMs. skórze; lm D. skór 1. «zewnętrzna powłoka ciała kręgowców, pełniąca funkcję ochronną, biorąca udział w termoregulacji, oddychaniu, wydalaniu (pot) i gospodarce wodnej; zawiera receptory wrażliwe na dotyk, ucisk, ciepło, zimno, ból oraz …   Słownik języka polskiego

  • skóra — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. skórze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} elastyczna powłoka pokrywająca ciało ludzi i zwierząt, osłaniająca organizm przed czynnikami zewnętrznymi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Skóra… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień