przyczepa


przyczepa
ż IV, CMs. \przyczepapie; lm D. \przyczepaep
«bezsilnikowy pojazd drogowy przystosowany do ciągnięcia go przez pojazd silnikowy, używany do transportu ludzi, ładunków lub jako pomieszczenie, np. mieszkalne»

Przyczepa kempingowa.

Przyczepa tramwaju.

Samochód, motocykl z przyczepą.

Ciągnik z dwoma przyczepami.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przyczepa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. przyczepapie {{/stl 8}}{{stl 7}} zamknięta lub odkryta platforma na kołach, doczepiana do pojazdu silnikowego, służąca do przewozu ludzi lub towarów bądź przystosowana do innych celów : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ПРИЦЕП — безмоторная повозка, буксируемая автомобилем или тягачом (Болгарский язык; Български) ремарке (Чешский язык; Čeština) přívěs (Немецкий язык; Deutsch) Anhänger; Hänger (Венгерский язык; Magyar) pótkocsi; utánfutó (Монгольский язык) чиргүүл… …   Строительный словарь

  • РОСПУСК — одноосный прицеп для перевозки длинномерных грузов, имеющий поворотное приспособление для их крепления (Болгарский язык; Български) едноосно ремарке (Чешский язык; Čeština) oplenový přívěs (Немецкий язык; Deutsch) Nachläufer (Венгерский язык;… …   Строительный словарь

  • ТРЕЙЛЕР — [ПРИЦЕП ТЯЖЕЛОВОЗ] прицеп с низкой ступенчатой рамой для перевозки тяжеловесных неделимых грузов (Болгарский язык; Български) тежкотоварно ремарке; тежкотоварна платформа (Чешский язык; Čeština) podvalník; trajler; hlubinný přívěs (Немецкий язык; …   Строительный словарь

  • TKS-D — Классификация самоходная артиллерийская установка Боевая масса, т 3,1 Экипаж, чел. 4 История Производитель BBT Br.Panc. Годы производства 1936 1937 …   Википедия

  • barakowóz — m IV, D. barakowózwozu, Ms. barakowózwozie; lm M. barakowózwozy «barak na kołach, który jako przyczepa samochodowa może być przewożony w różne miejsca» Sklepik, strzelnica w barakowozie. Barakowóz dla robotników budowlanych …   Słownik języka polskiego

  • ciągnikowy — ciągnikowywi «związany z ciągnikiem, z pracą ciągnika, z prowadzeniem ciągnika itp.» Przyczepa ciągnikowa. Pług ciągnikowy. Monter, kierowca ciągnikowy. Ciągnikowe prawo jazdy …   Słownik języka polskiego

  • dłużycowy — przym. od dłużyca Drewno dłużycowe. Przyczepa dłużycowa …   Słownik języka polskiego

  • karawaning — m III, D. u, N. karawaninggiem; lm M. i 1. «samochód przebudowany na wędrowny domek kempingowy» 2. «rodzaj turystyki polegającej na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową» ‹ang.› …   Słownik języka polskiego

  • kłonicowy — przym. od kłonica a) w zn. 1. b) w zn. 2: Przyczepa kłonicowa …   Słownik języka polskiego