przygasnąć


przygasnąć
dk Vc, \przygasnąćnę, \przygasnąćgaśniesz, \przygasnąćgaśnij, \przygasnąćgasł (\przygasnąćnął), \przygasnąćsła, \przygasnąćgaśli, \przygasnąćsły, \przygasnąćsłszy (\przygasnąćnąwszy) - przygasać ndk I, \przygasnąćam, \przygasnąćasz, \przygasnąćają, \przygasnąćaj, \przygasnąćał
«przestać się palić, świecić intensywnie; zgasnąć niezupełnie, w pewnym stopniu, chwilowo»

Ognisko przygasło.

Światła na widowni przygasły.

◊ Przygasły wzrok, przygasłe spojrzenie, oczy, źrenice «wzrok, spojrzenie, oczy, źrenice itp. wyrażające smutek, apatię, pozbawione wyrazu; rzadziej: zły wzrok, oczy słabe, źle widzące»
przen.
a) «pociemnieć, stracić blask, zblaknąć»

Gwiazdy przygasły.

O zmierzchu barwy przygasają.

b) «stać się mniej intensywnym, osłabnąć»

Jej entuzjazm przygasł.

Przygasł szmer na widowni.

Wspomnienia przygasły.

c) «stać się cichym, zamkniętym w sobie; stracić energię, zapał do czegoś»

Zrażony przeciwnościami przygasł.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przygasnąć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}przygasać {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przygasać — → przygasnąć …   Słownik języka polskiego

  • przygasać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, przygasaćam, przygasaća, przygasaćają {{/stl 8}}– przygasnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVb, przygasaćnę, przygasaćgaśnie, przygasaćgaśnij, przygasaćgasłem, przygasaćgasł || przygasaćnął, przygasaćgasła,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień