przykaraulić


przykaraulić
dk VIa, \przykaraulićlę, \przykaraulićlisz, \przykaraulićul, \przykaraulićlił, \przykaraulićlony
pot. «przyłapać kogoś w chwili popełniania czegoś karygodnego»

Wreszcie przykaraulili tego złodzieja.

‹z ros.

Słownik języka polskiego . 2013.