przykrość


przykrość
ż V, DCMs. \przykrośćści
1. blm
«niemiłe uczucie wywołane ujemnymi bodźcami; uczucie smutku, niezadowolenia, niechęci»

Wielka przykrość.

Patrzeć z przykrością na coś brzydkiego.

Sprawić, wyrządzić, zrobić komuś przykrość.

Odczuć przykrość z jakiegoś powodu, na widok czegoś.

Przykrość maluje się na czyjejś twarzy.

∆ Z przykrością zawiadamiam, muszę powiedzieć, że… itp. «zwrot grzecznościowy dodawany do wypowiedzi (często urzędowych) nieprzyjemnych dla kogoś, np. do zawiadomienia o czyjejś śmierci»
2. lm MD. \przykrośćści
«to, co wywołuje przykre uczucie; fakt, zdarzenie nieprzyjemne, dokuczliwe, wywołujące niemiłe wrażenie, niemiłe doznania»

Mieć przykrości z czyjejś strony.

Znosić przykrości.

Doznać, doświadczyć wielu przykrości.

Narazić kogoś na przykrości.

Oszczędzić komuś przykrości spotkania się z kimś.

Spotyka kogoś przykrość.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przykrość — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. przykrośćści; lm M. przykrośćści {{/stl 8}}{{stl 7}} jakiś fakt, zdarzenie wywołujące nieprzyjemne uczucie, niemiłe doznanie itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Znosić przykrości ze strony niewdzięcznych uczniów.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kłuć — ndk Xa, kłuję a. kolę, kłujesz a. kolesz, kłuj a. kol, kłuł, kłuty 1. «przebijać coś czymś spiczastym, ostro zakończonym, ranić przez ukłucie» Kłuć igłą, szpilką. Kłuć bagnetem. Kłujące ciernie. Rana kłuta. 2. «wywoływać wrażenie ostrego,… …   Słownik języka polskiego

  • krwawić — ndk VIa, krwawićwię, krwawićwisz, krwaw, krwawićwił 1. «o ciele człowieka lub zwierzęcia, o ranach na ciele wydzielać krew; broczyć» Rana krwawiła już słabo. Krwawił i wił się z bólu. 2. «ranić do krwi» Skały krwawiły mu palce. ◊ Krwawić komuś… …   Słownik języka polskiego

  • pigułka — ż III, CMs. pigułkałce; lm D. pigułkałek 1. «lek utarty na proszek i uformowany z różnymi domieszkami masy spoistej w twardą kulkę, zwykle bardzo małą» Pigułka homeopatyczna. Pigułka witaminowa. Pigułki od kaszlu, na sen. Wziąć, łyknąć, zażyć… …   Słownik języka polskiego

  • urazić — dk VIa, urażę, urazićzisz, uraź, urazićził, urażony urażać ndk I, urazićam, urazićasz, urazićają, urazićaj, urazićał, urazićany 1. «dotknąć, uderzyć w bolące miejsce; podrażnić wrażliwe miejsce; skaleczyć, zranić o coś» Urazić kogoś w nogę.… …   Słownik języka polskiego

  • ranić — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk a. dk VIIb, ranićnię, ranićni, ranićań, ranićniony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} kalecząc czymś kogoś, zadawać rany : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ranić kogoś nożem, bagnetem. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czuły — 1. Coś jest czyimś czułym punktem, czułym miejscem «jakaś sprawa, jakiś temat itp. są dla kogoś drażliwe, przypominanie ich, mówienie o nich sprawia komuś przykrość»: (...) tylko pamiętaj, ani słowa o wyjeździe, to jest jego czuły punkt. Roz bezp …   Słownik frazeologiczny

  • gorzki — 1. Gorzka pigułka «przykrość, niepowodzenie, porażka, które trzeba znieść bez skargi»: Rodzina Pana, z którą cały nasz zespół ma kontakt od czasu do czasu, usiłuje osłodzić, z poczciwych intencji, tę gorzką pigułkę, ale myśmy już zrozumieli – że… …   Słownik frazeologiczny

  • jad — Sączyć jad, truciznę «mówić słowa sprawiające komuś dotkliwą przykrość, zwykle powoli, przyciszonym głosem»: (...) mówiła coś tam do mnie, a właściwie sączyła jad, wyszedłem bez słowa (...). Roz tel 1997 …   Słownik frazeologiczny

  • kłamać — 1. Kłamać, pot. łgać jak najęty, jak z nut «kłamać z dużą wprawą, bez wahania»: Kłamiesz jak najęty. Znowu ludzie będą skarżyć się na ciebie, a ja nie mam już gdzie oczu schować. T. Konwicki, Dziura. Czuję się zupełnie dobrze – łgam jak najęty. B …   Słownik frazeologiczny