przywidzieć się


przywidzieć się
dk VIIa, \przywidzieć siędzi się, \przywidzieć siędział się - rzad. przywidywać się ndk VIIIa, \przywidzieć sięduje się, \przywidzieć sięywał się
«ukazać się zwodniczo czyimś oczom; uroić się, wydać się»

Musiało ci się coś przywidzieć.

Przywidziało mu się, że ktoś stoi za oknem.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • przywidzieć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}przywidywać się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przywidywać się — → przywidzieć się …   Słownik języka polskiego

  • przywidywać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}rzad. cz. ndk Ib, przywidywać sięduję się, przywidywać sięduje się {{/stl 8}}– przywidzieć się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIb, przywidywać siędzę się, przywidywać siędzi się, przywidywać siędział się, przywidywać siędzieli się,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwidzieć się — dk VIIa, zwidzi się, zwidzieć siędziało się zwidywać się ndk VIIIa, zwidzieć sięduje się, zwidzieć sięywało się «ukazać się jako zwodnicza mara, widziadło; przywidzieć się» Zwidywały się komuś jakieś majaki, zjawy. Co ci się zwidziało? …   Słownik języka polskiego

  • wyśnić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} urzeczywistnić się, ziścić się; przywidzieć się we śnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyśnił mu się jej powrót. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uroić — dk VIa, uroję, uroićisz, urój, uroićił, urojony «wyobrazić, przedstawić sobie coś, co nie istnieje, jako istniejące, rzeczywiste; stworzyć fikcję myślową; zmyślić, ubrdać» Uroił sobie chorobę. Dziecko uroiło sobie, że jest nie kochane. Opowiadać… …   Słownik języka polskiego