boksyt


boksyt
m IV, D. -u, Ms. \boksytycie; lm M. -y
petr. «skała osadowa, biała, szara lub czerwona, zawierająca głównie uwodnione tlenki glinu; podstawowa ruda glinu; używana również w hutnictwie jako topnik oraz jako materiał budowlany»
fr.

Słownik języka polskiego . 2013.