raczyć


raczyć
ndk VIb, \raczyćczę, \raczyćczysz, racz, \raczyćczył, \raczyćczony
1. książk. «częstować, fetować, ugaszczać; podejmować gościnnie»

Raczono ich wybornym winem.

Raczyć kogoś smakołykami.

przen.

Raczył go niewybrednymi kawałami.

2. przestarz. dziś iron. zwykle z przeczeniem «chcieć coś zrobić, uczynić coś z łaski»

Nie raczył nawet odpowiedzieć.

Ledwie raczyła spojrzeć.

◊ Bóg raczy wiedzieć «nic nie wiadomo, kto to może wiedzieć»
raczyć się przestarz. dziś żart. «jeść coś ze smakiem, nie żałując sobie»

Raczył się tortem.

Raczyć się pieczenią z zająca.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • raczyć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, raczyćczę, raczyćczy, raczyćczony {{/stl 8}}– uraczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} częstować kogoś wykwintnymi daniami : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uraczyć kogoś wystawnym obiadem. {{/stl 10}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • raczyć — Bóg raczy wiedzieć zob. wiedzieć 1 …   Słownik frazeologiczny

  • raczyć się – uraczyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} jeść coś ze smakiem, zazwyczaj w dużej ilości : {{/stl 7}}{{stl 10}}Raczył się winem. Uraczyli się słodyczami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Pobóg coat of arms — Pobóg Battle cry: Pobodze Details Alternative names Pobodze, Pobog, Pobożaniec, Pobożanie, Pobożan, Pobożenie, Pobożeny …   Wikipedia

  • fetować — ndk IV, fetowaćtuję, fetowaćtujesz, fetowaćtuj, fetowaćował, fetowaćowany «podejmować kogoś wystawnie, uroczyście; raczyć, ugaszczać» Fetować zwycięzców. Fetować przyjaciół obiadem. fetować się 1. strona zwrotna czas. fetować Fetować się… …   Słownik języka polskiego

  • popijać — ndk I, popijaćam, popijaćasz, popijaćają, popijaćaj, popijaćał, popijaćany 1. «pić wolno, po trochu; raczyć się napojem» Popijać piwo, wino. Popijać sok pomarańczowy przez słomkę. 2. «pić od czasu do czasu alkohol; mieć zwyczaj, nałóg picia… …   Słownik języka polskiego

  • raczenie — ↨ raczenie się n I rzecz. od raczyć (się) …   Słownik języka polskiego

  • traktować — ndk IV, traktowaćtuję, traktowaćtujesz, traktowaćtuj, traktowaćował, traktowaćowany 1. «postępować, obchodzić się z kimś albo z czymś w pewien określony sposób, odnosić się do kogoś albo czegoś w jakiś sposób» Traktować kogoś dobrze, źle, oschle …   Słownik języka polskiego

  • ročyti — ×rõčyti, ija ( yja), ijo ( yjo) (l. raczyć, brus. paчыць) intr. FrnW, NdŽ; Q74,115, H179, R, MŽ, N malonėti, teiktis: Idant mumus ročytų duoną mūsų visų dienų duoti Mž137. Top ročyk mums padėti Vln10. Idant jis ročytų šitą smertį nug manęs… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • opijać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, opijaćam, opijaća, opijaćają, opijaćany {{/stl 8}}– opić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, opiję, opije, opity {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} raczyć się… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień