rozbałamucić

rozbałamucić
dk VIa, \rozbałamucićcę, \rozbałamucićcisz, \rozbałamucićmuć, \rozbałamucićcił, \rozbałamucićcony
«zepsuć bałamuceniem, pochlebstwami, pobłażaniem; rozpuścić kogoś»

Rozbałamucić dziecko.

rozbałamucić się «rozpuścić się, rozpróżniaczyć się»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”