rozkruszyć

rozkruszyć
dk VIb, \rozkruszyćszę, \rozkruszyćszysz, \rozkruszyćkrusz, \rozkruszyćszył, \rozkruszyćszony - rozkruszać ndk I, \rozkruszyćam, \rozkruszyćasz, \rozkruszyćają, \rozkruszyćaj, \rozkruszyćał, \rozkruszyćany
«krusząc połamać na drobne kawałki, rozbić na drobne cząsteczki; zmiażdżyć, rozgnieść»

Rozkruszyć lód, skałę, szkło.

Rozkruszyć chleb dla ptaków.

rozkruszyć się - rozkruszać się «ulec rozkruszeniu, rozpaść się na drobne kawałki; pokruszyć się»

Cegła się rozkruszyła.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • rozkruszać się – rozkruszyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} samoistnie ulegać rozkruszeniu na wiele kawałków, na pył : {{/stl 7}}{{stl 10}}Skała rozkruszyła się wskutek wietrzenia. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozkruszać — → rozkruszyć …   Słownik języka polskiego

  • rozkruszać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rozkruszaćam, rozkruszaća, rozkruszaćają, rozkruszaćany {{/stl 8}}– rozkruszyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, rozkruszaćszę, rozkruszaćszy, rozkruszaćszony {{/stl 8}}{{stl 7}} krusząc, dzielić coś na wiele… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • natłuc — dk XI, natłuctłukę, natłuctłuczesz, natłuctłucz, natłuctłukł, natłuctłuczony, natłuctłukłszy 1. «tłukąc, wiele czegoś zmiażdżyć, rozkruszyć» Natłuc cynamonu, pieprzu. 2. «tłukąc, wiele czegoś rozbić» Natłuc szyb, szklanek. 3. pot. «zabić wiele… …   Słownik języka polskiego

  • roz- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki pochodne od innych czasowników (często od wyrazów nie będących czasownikami) oznaczający» a) «różnokierunkowość w ruchu przestrzennym, np. rozbiec się, rozjechać się» b) «rozdrobnienie, podzielenie czegoś na… …   Słownik języka polskiego

  • rozbić — dk Xa, rozbićbiję, rozbićbijesz, rozbićbij, rozbićbił, rozbićbity rozbijać ndk I, rozbićam, rozbićasz, rozbićają, rozbićaj, rozbićał, rozbićany 1. «uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki; stłuc przez upuszczenie czegoś lub… …   Słownik języka polskiego

  • rozsypać — dk IX, rozsypaćpię, rozsypaćpiesz, rozsypaćsyp, rozsypaćał, rozsypaćany rozsypywać ndk VIIIa, rozsypaćpuję, rozsypaćpujesz, rozsypaćpuj, rozsypaćywał, rozsypaćywany 1. «sypiąc rozrzucić coś; rozproszyć coś na jakiejś przestrzeni; rozrzucić coś… …   Słownik języka polskiego

  • utłuc — dk XI, utłukę, utłuczesz, utłucz, utłukł, utłuczony, utłukłszy rzad. utłukiwać ndk VIIIb, utłuckuję, utłuckujesz, utłuckuj, utłuciwał, utłuciwany 1. «tłukąc, gniotąc rozdrobnić coś na miazgę, na proszek; rozkruszyć» Utłuc ziemniaki. Utłuc w… …   Słownik języka polskiego

  • zwietrzeć — dk III, zwietrzećeje, zwietrzećtrzał, zwietrzećtrzały 1. «o różnego rodzaju substancjach: stracić pewne części lotne, zapach; wywietrzeć» Perfumy zwietrzały. Zwietrzały alkohol, proch, zapach. Zwietrzała kawa, herbata. przen. Zwietrzałe dowcipy.… …   Słownik języka polskiego

  • nagryźć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}nagryzać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}nagryźć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Vc {{/stl 8}}{{stl 7}} gryząc, wiele czegoś rozdrobnić, rozkruszyć, dużo czegoś zgryźć :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”