rozlecieć się


rozlecieć się
ndk VIIa, \rozlecieć sięci się, \rozlecieć sięciał się, \rozlecieć sięcieli się - rozlatywać się ndk VIIIa, \rozlecieć siętuje się, \rozlecieć siętywał się
1. «o dużej liczbie ptaków, owadów: polecieć w różne strony, lecąc rozproszyć się, rozsypać się w różne strony»

Spłoszone gołębie rozleciały się na wszystkie strony.

Pszczoły rozleciały się z ula.

2. «o grupie osób lub zwierząt: pobiec w różne strony, udać się do różnych miejsc; rozbiec się, rozejść się»

Po obiedzie wszyscy się gdzieś rozlecieli.

Uczniowie w czasie przerwy rozlatywali się po całej szkole.

3. «rozpaść się na kawałki, na części; podrzeć się, rozbić się»

Dzbanek rozleciał się po wlaniu wrzątku.

Buty rozleciały się ze starości.

Książka się rozlatuje.

Kartki się rozlatują.

przen. «rozwiązać się, przestać istnieć»

Towarzystwo, stronnictwo rozleciało się.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • rozlecieć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozlatywać się;{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}rozbić (się) [rozlecieć się] w drobny mak {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozbić (się) [rozlecieć się] w drobny mak — {{/stl 13}}{{stl 7}} rozbić coś na dużo małych kawałków; rozwalić się, rozlecieć się w kawałki; zniszczyć coś bezpowrotnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Szklanka spadła ze stołu i rozleciała się w drobny mak. Wazon rozbił się w drobny mak. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozlatywać się — → rozlecieć się …   Słownik języka polskiego

  • rozlatywać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, rozlatywać siętuje się {{/stl 8}}– rozlecieć się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIb, rozlatywać sięci się, rozlatywać sięciał się, rozlatywać sięcieli się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozpaść się — dk XI, rozpaść siępadł się, rozpaść siępadłszy się rozpadać się ndk I, rozpaść sięają się, rozpaść sięał się 1. «rozdzielić się na części, rozłamać się, roztrzaskać się, rozlecieć się» Budynek rozpadł się w gruzy. Talerz rozpadł się na kilka… …   Słownik języka polskiego

  • porozlatywać się — dk VIIIa, porozlatywać siętuje się, porozlatywać sięywał się 1. «o większej liczbie osób, zwierząt, ptaków: odlecieć, odbiec (kolejno) w różne strony; rozproszyć się, porozbiegać się» Dzieci porozlatywały się po boisku. 2. «o większej liczbie… …   Słownik języka polskiego

  • potłuc się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o rzeczach kruchych, pękających: rozbić się, rozlecieć się na kawałki : {{/stl 7}}{{stl 10}}Szklanki potłukły się. Waza się potłukła. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2 …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drobny — drobnyni, drobnyniejszy 1. «mały, niewielki» a) «pod względem objętości, rozmiarów» Drobne muszki, komary, owady, rybki. Drobna zwierzyna. Drobny druk. Drobne pismo. Talerz rozbił się w drobne kawałki. Chodzić drobnymi kroczkami. ∆ Drobny inwenta …   Słownik języka polskiego

  • rozsypać — dk IX, rozsypaćpię, rozsypaćpiesz, rozsypaćsyp, rozsypaćał, rozsypaćany rozsypywać ndk VIIIa, rozsypaćpuję, rozsypaćpujesz, rozsypaćpuj, rozsypaćywał, rozsypaćywany 1. «sypiąc rozrzucić coś; rozproszyć coś na jakiejś przestrzeni; rozrzucić coś… …   Słownik języka polskiego

  • rozerwać — dk IX, rozerwaćrwę, rozerwaćrwiesz, rozerwaćrwij, rozerwaćrwał, rozerwaćrwany rozrywać ndk I, rozerwaćam, rozerwaćasz, rozerwaćają, rozerwaćaj, rozerwaćał, rozerwaćany 1. «rwąc rozdzielić coś na części, rozedrzeć, naruszyć całość, spoistość… …   Słownik języka polskiego