rozleniwić

rozleniwić
dk VIa, \rozleniwićwię, \rozleniwićwisz, \rozleniwićniw, \rozleniwićwił, \rozleniwićwiony - rozleniwiać ndk I, \rozleniwićam, \rozleniwićasz, \rozleniwićają, \rozleniwićaj, \rozleniwićał, \rozleniwićany
«uczynić kogoś leniwym»

Upał, zmęczenie rozleniwia.

Wygodne życie rozleniwiło kogoś.

rozleniwić się - rozleniwiać się «stać się leniwym»

Rozleniwił się, bo go wyręczano.

Rozleniwił się na starość.

Uczniowie rozleniwili się przez wakacje.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • rozleniwiać się – rozleniwić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} stawać się leniwym : {{/stl 7}}{{stl 10}}W czasie wakacji rozleniwił się. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozpróżniaczyć się — dk VIb, rozpróżniaczyć sięczę się, rozpróżniaczyć sięczysz się, rozpróżniaczyć sięniacz się, rozpróżniaczyć sięczył się rzad. rozpróżniaczać się ndk I, rozpróżniaczyć sięam się, rozpróżniaczyć sięasz się, rozpróżniaczyć sięają się, rozpróżniaczyć …   Słownik języka polskiego

  • zleniwieć — dk III, zleniwiećeję, zleniwiećejesz, zleniwiećej, zleniwiećwiał, zleniwiećeli, zleniwiećwiały, zleniwiećwiali przestarz. «stać się leniwym; rozleniwić się» Zleniwieć po chorobie, po urlopie. Utył i bardzo zleniwiał …   Słownik języka polskiego

  • rozleniwiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rozleniwiaćam, rozleniwiaća, rozleniwiaćają, rozleniwiaćany {{/stl 8}}– rozleniwić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, rozleniwiaćwię, rozleniwiaćwi, rozleniwiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 7}} powodować, że ktoś staje się… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”