rozsznurować


rozsznurować
dk IV, \rozsznurowaćruję, \rozsznurowaćrujesz, \rozsznurowaćruj, \rozsznurowaćował, \rozsznurowaćowany - rozsznurowywać ndk VIIIa, \rozsznurowaćowuję, \rozsznurowaćowujesz, \rozsznurowaćowuj, \rozsznurowaćywał, \rozsznurowaćywany
«rozwiązać i wywlec lub rozluźnić przewleczone przez dziurki sznurowadło, tasiemkę, linkę itp.»

Rozsznurować buty, gorset.

Rozsznurować namiot.

rozsznurować się - rozsznurowywać się «zostać rozsznurowanym, rozwiązać się»

But mi się rozsznurował.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • rozsznurowywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, rozsznurowywaćowuję, rozsznurowywaćowuje, rozsznurowywaćany {{/stl 8}}– rozsznurować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia, rozsznurowywaćruję, rozsznurowywaćruje, rozsznurowywaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} rozwiązywać i wywlekać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odsznurować — dk IV, odsznurowaćruję, odsznurowaćrujesz, odsznurowaćruj, odsznurowaćował, odsznurowaćowany «zdjąć z czegoś lub rozluźnić sznur, sznurowadło; rozsznurować» Odsznurować buty, gorset …   Słownik języka polskiego

  • roz- — 1. {{/stl 13}}{{stl 7}} przedrostek tworzący czasowniki pochodne od innych czasowników albo innych części mowy, oznaczający: {{/stl 7}}a) {{/stl 13}}{{stl 7}}rozprzestrzenianie się ruchu z jednego miejsca w wielu kierunkach, np. {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień