brązowieć


brązowieć
ndk III, \brązowiećeję, \brązowiećejesz, \brązowiećej, \brązowiećwiał, \brązowiećwieli
1. «przybierać kolor brązowy; stawać się brązowym»

Liście brązowieją.

2. «wydawać się brązowym, być brązowym; brązowić się»

Z dala brązowiał las.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • brązowieć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, brązowiećeją, brązowiećeje, brązowiećwiał, brązowiećwieli {{/stl 8}}– zbrązowieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} stawać się brązowym, nabierać koloru brązowego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zbrązowiały… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brązowić — ndk VIa, brązowićwię, brązowićwisz, brązowićwił, brązowićwiony 1. «nadawać kolor brązowy» Słońce brązowiło twarze. 2. «oceniać kogoś, coś bezkrytycznie, zbytnio idealizować; brązować» Brązowić postacie historyczne. brązowić się «wydawać się… …   Słownik języka polskiego

  • brązowienie — n I rzecz. od brązowić, brązowieć. brązowienie się rzecz. od brązowić się …   Słownik języka polskiego

  • brązowić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} wyróżniać się na tle czegoś brązowym kolorem; brązowieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wtłumie brązowiły się gdzieniegdzie habity mnichów. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zbrązowieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}brązowieć I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień