równać

równać
ndk I, \równaćam, \równaćasz, \równaćają, \równaćaj, \równaćał, \równaćany
1. «czynić równym, gładkim, płaskim, prostym, wygładzać, prostować; wyrównywać, niwelować»

Równać powierzchnię czegoś.

Równać plac, teren pod budowę.

Równać pagórki, wzgórza.

◊ Równać coś (np. domy, wsie, miasta) z ziemią «niszczyć, burzyć doszczętnie (domy, wsie, miasta)»
2. «stawać w równym szeregu, w linii prostej, prostować szereg»

Ustawiają się w szereg, szybko równają.

∆ Równaj w prawo (w lewo)! «komenda wojskowa wzywająca do wyprostowania szeregu i zwrócenia głowy w prawo (w lewo)»
3. «usuwać rozbieżności, różnice, czynić jednakowym, takim samym; zrównywać, ujednolicać»

Równać prawa, obowiązki.

◊ Równaj krok! «komenda wzywająca do wyrównania, ujednolicenia rytmu marszu»
◊ Równać w dół, w górę «wyrównywać poziom ogólny według poziomu najniższego, najwyższego»
równać się
1. «być równym czemuś, być jednakowym, takim samym (pod względem wielkości, ilości, jakości, wartości); być jednoznacznym, mieć taką samą wagę, to samo znaczenie, pociągać za sobą takie same skutki»

Metr równa się stu centymetrom.

Skinięcie głową równa się powiedzeniu „tak".

Taki wydatek równałby się ruinie.

Prowadzenie samochodu po pijanemu równa się katastrofie.

∆ Równa się (ileś) «czyni, stanowi, wynosi (ileś); zwrot używany na odczytanie znaku równości (=), np. dwa plus dwa równa się cztery (2 + 2 = 4)»
2. «stawać się równym, być prostowanym»

Na komendę szeregi się równają.

3. «dopędzać kogoś, żeby się z nim znaleźć w jednej linii, zrównywać się z kimś»

Dobiegał, równał się z ojcem i znowu zostawał w tyle.

4. «dorównywać komuś, czemuś; być na tym samym poziomie, na równi z kimś, z czymś»

Jest genialny, trudno się z nim równać.

Pod względem precyzji wykonania nic nie może się z tym równać.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • równać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, równaćam, równaća, równaćają, równaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się równa, gładka, płaska; wyrównywać; niwelować : {{/stl 7}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • równać — 1. Równać w dół «kształtować poziom grupy zgodnie z możliwościami jej najsłabszego członka»: Demokracji zarzucał, że preferuje przeciętność, równa w dół, niweluje naturalne różnice między ludźmi. A. Hutnikiewicz, Młoda Polska. 2. Równać w górę… …   Słownik frazeologiczny

  • równać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stawać się równym, gładkim, prostym; prostować się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wzniesienia terenu ulegają erozji i równają się. Szeregi maszerujących równają się. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • równać w dół [w górę] — {{/stl 13}}{{stl 7}} zmieniać ogólne wymogi, poziom jakiejś pracy tak, by był porównywalny z najgorszymi (lub najlepszymi) wynikami : {{/stl 7}}{{stl 10}}W szkołach często jeszcze nauczyciele równają w dół bądź są do tego zmuszani. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • równać [zrównać] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{coś} {{/stl 8}}z ziemią {{/stl 13}}{{stl 7}} niszczyć coś doszczętnie; burzyć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niemcy systematycznie równali z ziemią całe dzielnice Warszawy. Zdobywcy zrównali z ziemią gniazdo oporu. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • równać się — Coś równa się zeru zob. zero 2 …   Słownik frazeologiczny

  • dół — Ceny lecą, poleciały w dół zob. lecieć 3. Czyjeś akcje idą w dół zob. akcja 2. Góry i doły zob. góra 7. Iść, pójść, spadać w dół zob. iść 10. Kaczy dół zob. kaczy 2. Od góry do dołu zob. góra 9. Równać w dół zob …   Słownik frazeologiczny

  • góra — 1. Brać, wziąć nad kimś górę; być (nad kimś) górą «osiągnąć przewagę nad kimś, zwyciężyć kogoś, mieć lepszą pozycję»: (...) zawsze był górą. Silny, pewny siebie erudyta z lekką skłonnością do protekcjonalizmu. T. Raczek, Pies. 2. Coś bierze nad… …   Słownik frazeologiczny

  • równanie — n I 1. rzecz. od równać Równanie terenu, szeregu, poziomów. 2. lm D. równanieań mat. «równość dwóch wyrażeń zawierających symbole literowe zwane niewiadomymi (np. 2x + 8 = 0)» Równanie z jedną niewiadomą, z dwoma niewiadomymi. Rozwiązać, ułożyć… …   Słownik języka polskiego

  • ziemia — 1. Chodzić, stąpać (mocno, twardo) po ziemi; trzymać się ziemi «być realistą»: Obdarzony wrażliwością dziecka, twardo chodzi po ziemi – jest konkretny, punktualny – i wbrew pozorom – nieśmiały. Przekrój 51/2000. Imponowała mi poczuciem… …   Słownik frazeologiczny

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”