równik


równik
m III, D. -a, N. \równikkiem; lm M. -i
«teoretyczna linia przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do osi ziemskiej i przechodzącą przez środek Ziemi; jest największym równoleżnikiem, dzieli Ziemię na półkulę północną i południową; koło wielkie będące przecięciem powierzchni każdej kuli o wyróżnionej osi przez płaszczyznę prostopadłą do tej osi i przechodzącą przez środek kuli»

Miejscowość położona na równiku, w pobliżu równika.

Na równiku dzień i noc zawsze są sobie równe.

astr. Równik niebieski, równik astronomiczny «koło wielkie na sferze niebieskiej, będące przecięciem jej przez płaszczyznę prostopadłą do osi świata i przechodzącą przez środek sfery niebieskiej»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • równik — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} umowna linia przecięcia powierzchni Ziemi płaszczyzną prostopadłą do osi Ziemi i przechodząca przez środek Ziemi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Statek… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień