ruchowy


ruchowy
«mający związek z ruchem, wywołujący ruch; polegający na ruchu»

Zdolności ruchowe.

Aktywność ruchowa.

∆ Gry, zabawy ruchowe «gry, zabawy odbywające się zwykle na świeżym powietrzu, wymagające dużo ruchu»
anat. Nerwy ruchowe «włókna ruchowe nerwów mózgowych i rdzeniowych, przekazujące podniety do mięśni i do narządów wydzielniczych»
∆ Ośrodek ruchowy «zespół komórek nerwowych, których podrażnienie wywołuje skurcz odnośnych mięśni powodujący wykonywanie pewnych ruchów»
med. Afazja ruchowa «zaburzenie mowy powstające wskutek uszkodzenia ośrodków mowy w wyniku urazu, wylewu krwi do mózgu lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych; objawia się ograniczeniem lub utratą zdolności mówienia, z zachowaniem rozumienia cudzej mowy»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • ruchowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} taki, który jest związany z ruchem, wywołujący ruch; polegający na ruchu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sprawność ruchowa. Utrata zdolności ruchowych. Zalecić ćwiczenia ruchowe. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gabaryt — m IV, D. u, Ms. gabarytycie; lm M. y 1. techn. «główne wymiary zewnętrzne danego urządzenia, maszyny itp.» ∆ Gabaryt drogowy «wymiary pojazdu drogowego (np. samochodów, ciągników, przyczep, naczep) wraz z ładunkiem, ze względu na bezpieczeństwo… …   Słownik języka polskiego

  • motoryczny — «mający związek z motoryką czynnością ruchową, wywołujący ruch, polegający na ruchach; ruchowy» Mięśnie, nerwy motoryczne. Motoryczne centrum mózgowe. Motoryczny nawyk. Zabawy motoryczne dzieci …   Słownik języka polskiego

  • nerw — m IV, D. u, Ms. nerwwie; lm M. y 1. «splot włókien o różnej grubości i długości, okrytych wspólną otoczką, przewodzących bodźce czuciowe i ruchowe» Nerw twarzowy, wzrokowy, słuchowy. Porażenie, zapalenie, paraliż nerwu, nerwów. ∆ Nerw błędny… …   Słownik języka polskiego

  • neuron — [wym. neu ron] m IV, D. u, Ms. neuronnie; lm M. y anat. «elementarna jednostka budowy i działania układu nerwowego złożona z ciała komórki i wypustek, mająca zdolność wytwarzania i przewodzenia impulsów nerwowych; komórka nerwowa» Neuron czuciowy …   Słownik języka polskiego

  • rzęska — ż III, CMs. rzęskasce; lm D. rzęskasek 1. bot. rzęski «nitkowate utwory stanowiące organ ruchu u jednokomórkowych roślin wodnych, np. u glonów» 2. zool. anat. rzęski «liczne, bardzo krótkie wypustki na powierzchni ciała wielu pierwotniaków,… …   Słownik języka polskiego

  • trójdzielny — «dzielący się na trzy części, składający się z trzech części; taki, w którym można wyróżnić trzy części» Strofa, zwrotka trójdzielna. ∆ Okno trójdzielne «okno mające trzy skrzydła» ∆ anat. Nerw trójdzielny «nerw czuciowo ruchowy skóry twarzy,… …   Słownik języka polskiego

  • aparat — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. aparatacie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przyrząd służący do wykonywania określonych czynności, które są efektem zachodzących w nim procesów, zjawisk fizycznych lub… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czop — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u || a, Mc. czoppie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stożkowata zatyczka otworu w beczce, balii, kadzi itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyciągnąć czop z beczki. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień