bronować


bronować
ndk IV, \bronowaćnuję, \bronowaćnujesz, \bronowaćnuj, \bronowaćował, \bronowaćowany
«uprawiać rolę za pomocą brony, spulchniać i wyrównywać zaoraną ziemię, przykrywać ziemią zasiane ziarno, nawóz mineralny itp.»

Bronować pole, rolę.

Bronować owies, żyto.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • bronować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, bronowaćnuję, bronowaćnuje, bronowaćany {{/stl 8}}– zabronować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} wyrównywać i spulchniać zaoraną ziemię, przysypywać ziemią zasiane ziarno za pomocą brony : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bronowanie — n I rzecz. od bronować Bronowanie zasiewów. Bronowanie ziemi po orce …   Słownik języka polskiego

  • ziemia — ż I, DCMs. ziemiami; lm D. ziem 1. (jako termin astronomiczny pisze się wielką literą) blm «trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, ciało niebieskie o kształcie zbliżonym do elipsoidy obrotowej, obiegające Słońce po orbicie …   Słownik języka polskiego

  • zabronować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}bronować {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień