siedzący


siedzący
imiesł. przymiotnikowy czynny czas. siedzieć (p.)
siedzący w użyciu przym.
1. «taki, podczas którego długo się siedzi, wymagający siedzenia»

Siedzący tryb życia.

Siedząca praca.

∆ Pozycja, postawa siedząca «pozycja, postawa człowieka siedzącego»
2. «taki, na którym można usiąść, przeznaczony do siedzenia»

Miejsca siedzące.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • siedzący — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. IIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} taki, który wymaga siedzenia lub podczas którego się długo siedzi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Siedzące zajęcie. Siedząca praca. Siedzący tryb życia. {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kat — pot. żart. Stać nad kimś jak kat nad dobrą duszą «nie odstępować kogoś, pozostawać przy kimś, chcąc coś uzyskać, wymusić»: Mundek siedzący na krześle pośrodku pokoju oraz tłumacz stojący nad nim, jak kat nad dobrą duszą, patrzyli na mnie ze… …   Słownik frazeologiczny

  • wieść — I. Głucha wieść zob. głuchy 1. Hiobowa wieść zob. hiobowy. Wieść głosi, niesie zob. głosić. Wieść gruchnęła zob. gruchnąć. Wieść o kimś, o czymś zaginęła zob. zaginąć. II. Wieść, wodzić prym, rej «górować, celować w czymś, mieć …   Słownik frazeologiczny

  • znak — 1. Coś jest, stoi, stanęło, znajduje się pod znakiem zapytania «coś jest niepewne lub kwestionowane»: (...) wykształcenie dzisiejszych urzędników stoi pod wielkim znakiem zapytania (...). L. Tyrmand, Dziennik. 2. Coś upływa, przebiega itp. pod… …   Słownik frazeologiczny

  • sąsiad — m IV, DB. a, Ms. sąsiadsiedzie; lm M. sąsiadsiedzi, DB. ów 1. «ten, kto mieszka w pobliżu kogoś, na terenie graniczącym z danym terenem» Bliski, daleki, dobry, dokuczliwy sąsiad. Sąsiad przez miedzę, przez ścianę. Sąsiad z jednej klatki, z tego… …   Słownik języka polskiego

  • tryb — m IV, D. u, Ms. trybbie; lm M. y 1. «ustalony porządek, zwyczaj załatwiania określonych spraw; metoda postępowania, sposób, system» Tryb postępowania, załatwiania czegoś. Sprawa została załatwiona w trybie przyśpieszonym. Wszystko idzie, toczy… …   Słownik języka polskiego

  • kabaret — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. kabaretecie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} teatrzyk proponujący widzom lekki repertuar skeczów, piosenek, tańców itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Tańczyć w kabarecie. Kabaret… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • porywać się – porwać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} nagle, gwałtownie łapać się za coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Porwała się za włosy. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} gwałtownie wstawać; zrywać się,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sztaluga — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. sztalugaudze {{/stl 8}}{{stl 7}} stojak z regulowaną wysokością, na którym umieszcza się malowany obraz : {{/stl 7}}{{stl 10}}Siedzący przy sztalugach malarz. Obrazy rozłożone na sztalugach. <niem.> {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ścigać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, ścigaćam, ścigaća, ścigaćają, ścigaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} biec (ale również: jechać, pływać, lecieć itp.) za czymś lub za kimś po to, by go dogonić, złapać lub… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień