brzany


brzany
przym. od ber

Kasza brzana.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • brzanka — ż III, CMs. brzankance; lm D. brzankanek 1. bot. «Phleum, roślina z rodziny traw, jednoroczna lub wieloletnia, cenna trawa pastewna; tymotka» 2. zool. «Puntius, niewielka ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, występuje głównie w rzekach Azji i …   Słownik języka polskiego