budziciel

budziciel
m I, DB. -a; lm M. -e, DB. -i
przestarz. «ten, kto budzi»
przen. dziś żywa «ten, kto wywołuje jakieś reakcje, daje impuls, podnietę do czegoś»

Budziciel sumienia.


Słownik języka polskiego . 2013.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»