sprzeczny


sprzeczny
«wykluczający się wzajemnie, niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś; całkiem różny, odmienny»

Sprzeczne interesy.

Sprzeczne opinie, zdania.

Sprzeczne informacje, wieści.

Miotały nim sprzeczne uczucia.

Zachowanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

log. Zdania sprzeczne «dwa zdania, z których jedno orzeka coś, czemu drugie zaprzecza»
mat. Sprzeczny układ równań «układ równań nie mający rozwiązania»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • sprzeczny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} rozbieżny z czymś, wykluczający się wzajemnie, całkiem odmienny od czegoś; niepodobny, całkiem różny, niejednakowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sprzeczne poglądy, opinie. Miotany sprzecznymi uczuciami.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • alogiczny — «sprzeczny z logiką; niedorzeczny, nielogiczny» Alogiczne zdanie …   Słownik języka polskiego

  • paradoksalny — «sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem, zawierający paradoks; osobliwy, dziwaczny, absurdalny» Paradoksalny aforyzm. Paradoksalne twierdzenie. Paradoksalna sytuacja. Paradoksalne fakty, sprzeczności …   Słownik języka polskiego

  • paranormalny — «sprzeczny z przyjętymi standardami normalności; trudny do wytłumaczenia, tajemniczy» Zagadnienia, zjawiska paranormalne …   Słownik języka polskiego

  • antynarodowy — antynarodowywi «wrogi narodowi, sprzeczny z interesem narodu» Działalność antynarodowa …   Słownik języka polskiego

  • antynaukowy — «przeciwny nauce; sprzeczny z nauką» Antynaukowy światopogląd …   Słownik języka polskiego

  • antynomiczny — «będący antynomią; sprzeczny, przeciwstawny» Antynomiczne oceny, sądy …   Słownik języka polskiego

  • bezprawie — n I 1. blm «stan, którego nie normują prawa; anarchia, bezrząd» 2. lm D. bezprawiewi «czyn sprzeczny z prawem; nadużycie» Dopuścić się bezprawia …   Słownik języka polskiego

  • ewidentnie — przysłów. od ewidentny Okazał się ewidentnie złym pracownikiem. Tok rozumowania ewidentnie sprzeczny …   Słownik języka polskiego

  • herezja — ż I, DCMs. herezjazji; lm D. herezjazji (herezjazyj) «pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej, zwykle katolicyzmu» przen. «idea, pogląd sprzeczne z utartymi, przyjętymi w danym środowisku poglądami; odstępstwo od powszechnie… …   Słownik języka polskiego