spuścić


spuścić
dk VIa, spuszczę, \spuścićcisz, spuść, \spuścićcił, spuszczony - spuszczać ndk I, \spuścićam, \spuścićasz, \spuścićają, \spuścićaj, \spuścićał, \spuścićany
1. «puścić coś z góry w dół, pochylić ku dołowi, obniżyć, zrzucić, zsunąć»

Spuścić głowę.

Spuścić rękę podniesioną do góry.

Podnieść spuszczoną roletę.

Spuścić szalupę na wodę.

Spuszczać zwodzony most.

∆ Spuścić oczko «zmniejszyć w robocie dziewiarskiej lub siatkarskiej liczbę oczek o jedno przez przerobienie dwu oczek»
∆ Spuścić psa (z łańcucha, ze smyczy) «puścić psa wolno, odwiązać, uwolnić psa»
◊ Spuścić oczy, wzrok, wejrzenie «spojrzeć w dół pochylając głowę»
◊ Nie spuścić kogoś, czegoś z oczu (z oka) «nie przestać nieustannie na kogoś, na coś patrzeć, ani na chwilę nie przestać kogoś, czegoś obserwować»
pot. Spuścić komuś lanie «zbić, wychłostać kogoś, dać komuś baty, cięgi»
◊ Spuścić nos na kwintę «zmartwić się, stracić humor, stracić pewność siebie»
◊ Spuścić z tonu «zmniejszyć swoje wymagania, spokornieć»
2. «odprowadzić z czegoś jakiś płyn»

Spuścić wodę z wanny.

Spuszczać wodę ze stawu.

3. pot. «sprzedać coś po niewysokiej cenie; zbyć»

Spuścić komuś używany kożuch.

4. pot. «zniżyć cenę; opuścić»

Spuścić cenę.

spuścić się - spuszczać się
1. «zjechać w dół, zsunąć się, zniżyć się albo zostać opuszczonym w dół»

Spuścić się z okna po linie.

Słońce spuszczało się ku zachodowi.

przestarz. Spuścić się na kogoś, na coś «zaufać, że ktoś dobrze wykona zleconą mu pracę, że coś okaże się dobre, wartościowe, sprawne; zdać się na kogoś, na coś»
2. «o oczku w dzianinie: spruć się»

Spuściły się oczka w pończosze.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • spuścić — 1. Nie spuścić kogoś, czegoś z oczu (z oka) a) «nieustannie na kogoś, na coś patrzeć, ani na chwilę nie przestać kogoś, czegoś obserwować»: (...) zaczął nasłuchiwać, nie spuszczając mnie jednak z oka. R. Antoszewski, Kariera. b) «pilnować, strzec …   Słownik frazeologiczny

  • spuścić z tonu — {{/stl 13}}{{stl 7}} zmniejszyć swoje wymagania, przestać się wymądrzać, stać się pokornym; spokornieć, spotulnieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Spuścił z tonu, kiedy przedstawiono mu dowody winy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • spuścić [zwiesić] nos na kwintę — {{/stl 13}}{{stl 7}} stać się smutnym, stracić dobry humor, optymizm : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zwiesił nos na kwintę, gdy się dowiedział, że nie pojedzie. Czemuś tak spuścił nos na kwintę? {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • spuścić wpieprz — Zbić kogoś Eng. To beat someone up …   Słownik Polskiego slangu

  • spuścić wpierdol — Zbić kogoś Eng. To beat someone up …   Słownik Polskiego slangu

  • nie spuszczać – nie spuścić — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}z oka {{/stl 13}}{{stl 7}} bez przerwy patrzeć na kogoś, coś; pilnować kogoś, czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie spuszczaj go z oka, bo jeszcze spadnie z huśtawki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nie spuszczać – nie spuścić oka [oczu] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{z kogoś, z czegoś} {{/stl 8}}{{stl 7}} pilnować kogoś, coś; bacznie obserwować, śledzić; bez przerwy patrzeć na kogoś, coś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Myśliwy nie spuszczał oka z upatrzonej sztuki. Nie spuszczaj z niego oka, bo w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sprawić [spuścić] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}manto {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zbić kogoś (najczęściej za karę) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ojciec sprawił jej manto za to, że wróciła późno do domu. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • spuszczać się – spuścić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} opuszczać się, zsuwać się, schodzić gdzieś w dół : {{/stl 7}}{{stl 10}}Spuszczać się do szybu, po drabinie. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} o… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • baty — Spuścić, sprawić komuś baty zob. spuścić 2 …   Słownik frazeologiczny